Recensie

Recensie Muziek

Little Simz laat de woorden puntig en nijdig stuiteren

CD recensie Op haar derde album ‘Grey Area’ laat rapper Little Simz haar vrouwelijke spraakwaterval klinken. In een paar nummers zingt ze met de Jamaicaanse reggae-artiest Chronixx.

Het is vreemd dat er zo weinig vrouwelijke rappers zijn. In het dagelijks leven zijn er genoeg vrouwen die snel en snedig uit hun woorden komen, maar in rap zijn ze ondervertegenwoordigd.

Gelukkig is er nu het derde album van de Britse Little Simz, die op Grey Area laat horen hoe nijdig, puntig en ritmisch een vrouwelijke spraakwaterval kan klinken.

Wat Little Simz zegt, is niet makkelijk te verstaan, maar haar kort afgemeten dictie, haar stuiterende syllaben, de woorden die achterstevoren lijken te worden uitgesproken, en de manier waarop ze betekenis ondergeschikt maakt aan ritme - dit samen is indrukwekkend.

Het album opent angstaanjagend met twee nummers vol echo en rafelige stemvervormers. Daarna wordt de stemming luchtiger in ‘Selfish’, en klinkt er subtiele disco in ‘Therapy’, met live gespeelde drums en bas. Het fantastische ‘Wounds' wordt deels gezongen door de Jamaicaanse reggae-artiest Chronixx, terwijl Simz met de woorden kaatst. Zij stoer, hij lieftallig, in een mooie omkering van archetypen.