Recensie

Recensie Muziek

Nieuwe Snarky Puppy is enerverend, maar ook onverzichtelijk

Vorige zomer stond fusioncollectief Snarky Puppy samen met het Metropole Orkest op North Sea Jazz. Nu zijn ze terug met twaalfde studioalbum Immigrance. Zonder orkest, maar nog altijd met negentien muzikanten.

De band van bassist Michael League, combineert instrumentale rock met jazz en funk. De jazz schemert door in de songs ‘Bling Bling’ en ‘Xavi’, maar Immigrance is vooral een funkalbum, met veel aandacht voor gitaar en slagwerk, zoals in staccatolied ‘Bad Kids To The Back’.

De drumpartijen zijn gevarieerder en aanweziger dan eerst, doordat de drie drummers van de band elkaar tijdens de songs afwisselen, in plaats van met twee drummers tegelijk hetzelfde te spelen. Goed gevonden. Beweging is een centraal thema op Immigrance, aldus League. Dat hoor je terug in de drang van de band om continu vooruit te willen, elke solo steeds een niveautje hoger. Het maakt het album enerverend, maar onoverzichtelijk.