Recensie

Recensie Theater

Kamagurka gaat op hilarische zoektocht naar grenzen van de ernst

Cabaret Tientallen jaren was Kamagurka tekenaar voor het satirische blad Charlie Hebdo. Rond de aanslag op dat blad weeft hij nu een passievolle cabaretshow over zijn jeugd, humor en ernst.

Foto Bunker Theaterzaken
    • Paul Steenhuis

Het is Oscar Wilde gelukt om licht en speels over de ernst te zijn, met zijn toneelstuk The Importance of Being Earnest (Het belang van ernst) uit 1895. En het lukt Kamagurka nu, in zijn nieuwste cabaretvoorstelling De grenzen van de ernst. We worden meegenomen in een cavalcade van intieme, absurde jeugdherinneringen, wrede necrofilie- en andere seksgrappen, en uiteindelijk bereiken we met Kama de grenzen van de ernst.

Lees ook dit interview met de samenstellers van een tentoonstelling over Kamagurka: ‘Kamagurka lacht om de ernst van kunst’

Kamagurka (Luc Zeebroek, 1956) is in vorm: dan weer melancholiek (over zijn jonge jaren met een klompvoet), dan weer hilarisch. Zoals in zijn sprookje over de Tiroler Alpen, waar een jonge vrouw met vlechtjes woont die heel gelukkig is omdat ze een koekoeksklok in haar kruis heeft, vogeltje richting geslacht. Totdat een blonde Tiroler aanbelt met de smoes: „Ik heb een probleem met mijn Alpenhoorn”. Hoe dit sprookje (dat Kama naar eigen zeggen al op 12-jarige leeftijd schreef) eindigt, verklappen we niet, maar dat de kleine Luc toen al #MeToo voorzag, moge duidelijk zijn.

Halverwege de show vindt Kamagurka het allemaal te gemoedelijk worden. Hij wil het grover, hij zoekt de pijn in de lach. Er volgt een reeks steeds absurdere, soms horrorachtige grappen. Toch, hoe hard die grappen ook zijn, over bijvoorbeeld katholiek kindermisbruik, erger dan de werkelijkheid worden ze nooit. Op dat punt slaat de show om, en komen we terug bij Kamagurka’s schooljeugd. Op een schoolreis naar Parijs zoekt en vindt hij als 17-jarige de redactie van het door hem bewonderde satirische blad Hara Kiri, later Charlie Hebdo. Daar wordt hij liefdevol opgenomen en kan tekenaar worden. Kamagurka contrasteert die sfeer beheerst en bevlogen met de aanslag met 12 doden op Charlie Hebdo in 2015 – en dat is volgens hem de grens van de ernst. De show wordt zo ook een ontroerende en passievolle ode aan vrijheid en verbeelding.