Recensie

Recensie Film

Een film over homo’s voor in de sportkantine

Drama Voetballende homo’s houden zich angstvallig stil. Over de druk om in de kast te blijven gaat ‘Mario’, een iets te lange maar goed gemaakte film.

Mario (Max Hubacher, links) en Leon (Aaron Altaras) houden hun verhouding geheim in ‘Mario’.
Mario (Max Hubacher, links) en Leon (Aaron Altaras) houden hun verhouding geheim in ‘Mario’.
    • André Waardenburg

Voetballers bespringen en omhelzen elkaar op het veld, maar eenmaal buiten de zestien meter is homoseksualiteit in de voetbalwereld een taboe-onderwerp. ‘Homo’ is vooral een scheldwoord dat je boos naar de scheidsrechter roept en over transgenders wordt lacherig gedaan in voetbaltalkshows. Dat terwijl er statistisch gezien veel homoseksuele voetballers moeten rondlopen. Zij houden zich dus angstvallig stil over hun geaardheid. Over die druk om in de kast te blijven gaat de Zwitserse film Mario, een iets te lange maar goed gemaakte en sterk gespeelde film die in de kleedkamer en sportkantine kan dienen als discussiestuk.

Mario voetbalt in het Zwitserse Thun, waar hij hoopt door te stomen naar het eerste elftal. Als de Duitse Leon het team komt versterken is hij eerst op zijn hoede: Leon gaat toch niet zijn basisplaats afpakken? Al snel stopt de voetballeiding de twee spitsen bij elkaar in een huis nabij het trainingsveld. Van het een komt het ander en voor ze het weten delen ze ook het bed. Hoewel ze voorzichtig zijn in het openbaar, doen er al snel geruchten de ronde. Een teamgenoot wil weten met wie hij eigenlijk onder de douche staat, een ander chanteert het duo.

Mario en Leon worden onder druk gezet om zich te conformeren, wat een pijnlijke scène oplevert op een feestje. Mario doet alsof hij hetero is met een meegebrachte vriendin, Leon keurt zijn vrouwelijke date geen blik waardig maar kijkt vooral jaloers naar Mario. Die wordt uiteindelijk gedwongen een keuze te maken: liefde of carrière.