Orerend over de uil van Minerva won Baudet ook in tv-minuten

Zap De FvD-leider leverde geen soundbites, maar begon over brokstukken van beschavingen, poëzie van Wigman, ijstijden en nog zeer veel meer.

Dionne Stax tijdens Nederland kiest: Uitslagenavond.
Dionne Stax tijdens Nederland kiest: Uitslagenavond. Beeld NOS

Om één minuut over negen bewoog de rechterhand van Dionne Stax in de richting van het onderste witte vakje op haar uitslagenscherm. Ze had al aangekondigd dat er „het een en ander zou veranderen” in de Staten van Zuid-Holland. Tik, deden haar vingers. Het getal 16,1 procent verscheen. Forum voor Democratie was als grootste partij geëxitpolled. Alles wat volgde in de tv-avond was een uitwerking van dat sensationele nieuws. Een paar uur later kwam de term lavendelrevolutie langs.

De NOS (de commerciële concurrentie zag geen brood in het feest van de democratie) begon Nederland kiest: uitslagenavond in het Arnhemse provinciehuis met elke twintig minuten een exitpoll uit een andere provincie. In dat uurtje was geen ruimte voor echte uitslagen, waardoor het bizarre effect optrad dat de burgemeester van Schiermonnikoog zich per sms bij verslaggever Ron Fresen meldde om te vragen waarom niet werd gezegd dat men op het eiland allang klaar was met tellen.

Om tien uur volgde de voorspelling voor de Eerste Kamer, waarbij Dionne Stax stelde dat de eerste plaats too close to call was, wat wel spannend Amerikaans klonk, maar wat bij een exitpoll toch een tamelijk idiote uitdrukking is.

Stax had de weinig begerenswaardige taak de hele avond voor het uitslagenbord te staan. De centrale presentatie was in handen van Winfried Baijens die veel tijd besteedde met een trio deskundigen, dat behalve de al genoemde Fresen bestond uit Arjan Noorlander en Marleen de Rooy.

De Rooy probeerde manmoedig de uitslagen te verbinden met concrete beleidsterreinen, maar kwam zeker in het begin te weinig aan het woord. De ene keer werd ze onderbroken door een schakeling naar een partijzaaltje, een andere keer werd ze botweg onderbroken door Fresen. Die zat te pielen met een animatie van de verdeling van Eerste Kamerzetels, waarbij Noorlander zich leek in te houden om niet gewoon uit zijn hoofd te zeggen wat daar moeizaam in beeld werd gevat.

Verliezer Geert Wilders kwam zeggen dat hij een politiek leider was die er „heel veel zin in heeft” op een manier die leek alsof hij zichzelf daar nog van moest overtuigen.

Ik dacht intussen aan de kolossale hoeveelheid Baudet die ik in de campagneweken langs had zien komen op tv. Vooral Pauw en Jinek konden maar geen genoeg krijgen van de knuffelpopulist, die af en toe als ‘Thierry’ werd aangeduid. De laatste twee dagen, waarin veel collega-politici over Baudet heen vielen, waren aanleiding om fragmenten van toespraken van Baudet en Theo Hiddema veelvuldig te herhalen.

De NOS vond geen gaatje (of moed) om terug naar Arnhem te schakelen

Hoe goed de onorthodox opererende Baudet is in het bespelen van de media bleek weer eens rond kwart voor twaalf, toen hij zich meldde achter het spreekgestoelte van het FvD-verkiezingsfeestje in Zeist. Er volgde geen kluitje soundbites, zoals bij de meeste van zijn collega’s. Baudet begon over de uil van Minerva, brokstukken van beschavingen, ecologische hogepriesters, poëzie van Menno Wigman, de geschiedenis van zijn partij, ijstijden en mammoeten, de ‘ketterij’ (akelige woordkeuze, maar dat terzijde) van zijn tegenstanders, zonsondergangen en zonsopkomsten, strijden, dromen, hopen, vechten en nog zeer veel meer.

Hij oreerde zo lang door dat de batterij van mijn stopwatch het begaf, maar het leek me ongeveer een kwartier. De NOS vond geen gaatje (of moed) om terug naar Arnhem te schakelen. Zo kreeg Baudet ongeveer evenveel airtime als zijn concurrenten bij elkaar. Arjan Noorlander vatte de speech samen in een woord: ‘pathos’. De avond illustreerde hoe vorstelijk dat wordt beloond in de mediacratie.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.