Recensie

Recensie

De VW T-Cross: Een fleurige cross-overkerstboom met Poloballen

Autotest De VW T-Cross is een uitgeklopte Polo, vindt ; en een praktisch, comfortabel en vrolijk autootje.

De Volkswagen T-cross bij Auto Muntstad in De Meern.
De Volkswagen T-cross bij Auto Muntstad in De Meern. Foto Merlijn Doomernik

Nee maar, een ouwe vent in de brochure van de T-Cross, vanaf 23.000 euro het kleinste en betaalbaarste cross-overtje van de VW-familie. Zichtbaar pensioengerechtigd poseert hij in een subtropisch oord voor zijn oranje mini-SUV. Zomaar een overwinteraar in Spanje. Maar opgelet; je ziet zijn hippieverleden aan hem af. Grijze baard, geel shirt, knalblauwe pantalon, soepele instappers, het slanke lijf in jeugdige conditie. Op het achterhoofd, dat we niet zien, wellicht restanten van een staart.

Wat ik u brom; die heeft een Zwitserleven terug bij Shocking Blue gespeeld. Deze VW-klant is niet jong belegen maar belegen jong, dat is wat ik denk dat zijn merk wil zeggen. Let verder op de visuele dwarsverbanden. Op dezelfde pagina een prachtig geconserveerde mevrouw met grijs haar, ook in blauw en geel. Zij zal de echtgenote van mijnheer zijn, verbindend arm in arm met een gehoofddoekte lokale schoonheid. Het kwartje valt. Iemand in Wolfsburg heeft gezegd: we gaan mooi oud neerzetten als het nieuwe jong.

Opmerkelijk. Tot nu toe zag je alleen getatoeëerde jongeren in de reclames voor een autogenre dat geriatrische big business werd dankzij de onverwachte kolonisatie door de grijze golf, tot schrik van de makers. Men had hippe autootjes voor hippe mensen willen maken en volhardde in ontkenning van de feiten. Dat roer is om. VW dicht de kloof tussen ideaal en realiteit met een strategische rebranding van de echte doelgroep.

Correctie: op een volgend folderblad toch nog een verse hipster met een haarknot en een surfplank. Die kan óók helemaal zijn ding kwijt in een auto met neerklapbare passagiersstoel vóór en de volgens de fabrikant grootste bagageruimte in zijn klasse. Met een opgegeven volume van 455 liter speelt VW een beetje vals in die zin dat het recordcijfer uitsluitend wordt behaald met de verschuifbare achterbank in de voorste, beenverbrijzelende positie. Anderzijds doet de truc niets af aan het beschikbare totaalvolume, dus vooruit. De hippe surfer kan, mocht zijn afgetrapte Volvo-station het begeven, met een gerust hart opa’s SUV’tje lenen. Maar op het voor de misgelopen jeugd bedoelde audiosysteem Beats by Dr Dre zullen Elvis, Pink Floyd en het Johann Strauss-orkest van Rieu met de chauffeur in ruste alle lentegeuren uit de AOW-herfst blazen.

De T-Cross is een uitgeklopte Polo, zes centimeter langer en veertien centimeter hoger. De zithoogte is leeftijdsconform. Jicht is geen punt meer, je glijdt er zo in. De hoofdruimte en de bewegingsvrijheid voorin zijn voor een auto van zijn lengte buitengewoon. Intussen stemt tot overpeinzing hoe de argumenten voor dit derivaat zich als een boemerang tegen de donorauto keren. Waarom heeft VW, als ruimte zo belangrijk was, niet meteen de echte Polo zo royaal geschapen? En dan beroept de marketeer zich op de menselijke nood aan variatie. Zoals de ouden zeggen: verandering van spijs doet eten.

Bloedbroeder

Was het dat maar. De T-Cross is vertrouwde kost op een nieuw bord. Aan de fleurige cross-overkerstboom bungelen louter Poloballen. Polo-multimedia, Polo-dashboard, Polo-knoppen en Polo-motoren. De lijfstijlballast valt door zijn formaat natuurlijk zwaarder uit dan bij de bloedbroeder. Een verschil van 100 kilo laat zich niet uitvlakken, al kunnen de driecilinder benzinemotortjes met 95 of 115 pk best wat hebben. Kies de lichtste. De extra kracht van de sterkste valt als koopargument weg tegen de onverwachte souplesse van de zwakke broeder, die met zijn vijfversnellingsbak behalve heuvelopwaarts bijna net zo levendig aanvoelt. Hij is net zo stil en scheuren doet de doelgroep toch niet. Aan de diesel die de dikke T-Cross als een handschoen past, hij komt, zie ik de politiek-correcte burgerij niet meer beginnen. Men taxeert hem, hoe schoon ook, als het uitschot dat een sjekkie opsteekt op de longafdeling.

Wat te doen? Mocht het prijsverschil van circa 3.000 euro met de Polo geen breekpunt zijn, voor de doelgroep de verwaarloosbare kloof tussen een winter Spanje en een winter Thailand; neem gerust de T-Cross. Helemaal als je, en daar ziet het wel naar uit, nog steeds actief bent in de veteranenband. De T-Rex – oeps, wat zeg ik nu! – is een praktisch, comfortabel, gedegen afgewerkt en vrolijk autootje. Die extra centimeters fiets je er op het parkeervak van het buurthuis nog wel in en je kan zo in de VW-brochure. Anderzijds: opazeggertjes plus bagage passen heus wel in een Polo. Het scheelt benzine, drie mille, dood gewicht en dat traumatische bejaardenstigma.