Naar het Hawkshead van Pieter Konijn en Beatrix Potter

Kunst op reis Waar leefden kunstenaars? Op reis naar de plekken waar zij hun stempel drukten. Deze week Beatrix Potter in Hawkshead

Foto’s Istock

Ik ging naar het Lake District in het noorden van Engeland, om de mooie herfstkleuren te zien en kwam terug met een boek over Vrouwtje Plooi, een nijvere egel die de was doet. Zo gaan die dingen soms. Ik kende Vrouwtje Plooi nog uit mijn jeugd, als een van de vrienden van Pieter Konijn – de blauwgejakte hoofdpersoon uit de dierenboeken van Beatrix Potter. Dat Pieter eigenlijk Peter Rabbit heette, en Vrouwtje Plooi Mrs. Tiggy-Winkle, interesseerde me destijds weinig.

Maar nu, in het Lake District, kon ik er niet omheen. Ik deelde mijn kamer in het hostel met vijf Japanse meisjes, die hun ongeloof uitten toen ik zei niet te weten dat Potter hier vlakbij jarenlang gewoond had. Wat deed ik dán in Cumbria? Voor mooi gekleurde bladeren kon ik beter naar Japan, zei Yuko, die boven me in het stapelbed sliep.

En dus kocht ik de volgende dag plichtsgetrouw een buskaartje van Windermere naar Hawkshead – een dorpje dat in de Peter Rabbit-boeken figureert. Vanaf daar was het nog drie kwartier lopen langs een drukke autoweg naar Hill Top, het huis in Near Sawrey, waar Potter van 1906 tot 1943 woonde. Het huis was mooi, maar het was er nóg drukker dan langs de weg, en dus besloot ik tot een alternatief: een wandeling naar het nabijgelegen Moss Eccles Tarn op Claife Heights. Eenmaal bij het verlaten meertje beklom ik een rots waarop Potter, zo stelde ik me voor, regelmatig met haar schetsboek had gezeten. En met haar hengel, want Potter was naar verluidt zowel een goede schapenfokker als een fanatieke visser. Ze vond Moss Eccles Tarn zo mooi dat ze het zelfs had gekocht, en een van haar boeken – over de kikker Jeremias Hengelaar – speelt zich af aan de oever van het meer.

Honderden paddestoelen

Op mijn weg terug bleef ik zo lang dralen bij een intens rode vliegenzwam dat ik een shortcut door een modderpoel moest nemen om op tijd te zijn voor de bus – die alsnog voor mijn neus wegreed. Liften dus maar. Twee vriendelijke Engelsen brachten me naar het Armitt-museum in Ambleside, waar ik nóg een vliegenzwam zag. Want Potter had behalve konijnen, egels en kikkers ook honderden paddestoelen getekend – ze was een bevlogen amateur-mycoloog. Ik kocht een eekhoorntjesbroodansichtkaart voor Yuko, die hem vriendelijk in ontvangst nam, maar opbiechtte dat ze konijnen toch leuker vond.

Een paar maanden later kwam Yuko me opzoeken in Amsterdam. Ik had een hele lijst bezienswaardigheden samengesteld: Van Gogh Museum, Begijnhof, Vondelpark. Yuko haalde haar schouders op. Eigenlijk stond er maar één ding op haar lijstje: de Nijntje-winkel.

Hill Top Cottage is elke dag open: 10.00-16.30u.; ’s zomers tot 17.00u. Zie nationaltrust.org.uk/hill-top. Info over het Armitt-museum: armitt.com