Alsof vluchtelingen zomaar alles achterlaten

Zap Ex-turnster en nu pornoster Verona van de Leur sprak generaliserend en ongeïnteresseerd over vluchtelingen. Pijnlijk was het moment waarop Danny Ghosen vroeg: „Denk je echt dat we zomaar alles achterlaten?”

Verona van de Leur en Danny Ghosen in 'Dit is niet mijn wereld, vriend'.
Verona van de Leur en Danny Ghosen in 'Dit is niet mijn wereld, vriend'. PowNed

Ik heb het hele verkiezingsdebat (goede presentatie, belabberde stellingen) van de NOS dinsdag uitgezeten, al was elke lust me vergaan na de beginscène. Die was op zich slim bedacht. Dertien partijleiders stonden dicht opeen om hun respect te betuigen aan de slachtoffers van de aanslag in Utrecht. Voor Wilders en Baudet bleek deze minimale daad van menselijkheid te veel gevraagd. Ze vielen Rutte al snel aan op zijn migratiebeleid.

Leerzaam, maar het leerzaamste programma dat ik dinsdagavond zag was een ander. Dit is niet mijn wereld, vriend is een PowNed-serie waarin bekende Nederlanders een dagje meelopen in elkaars leven. In de eerste aflevering waren dat programmamaker Danny Ghosen (voorheen PowNed) en ex-turnster en nu pornoster Verona van de Leur.

De porno moest de kijkers trekken, dus er werd begonnen met het leven van Van de Leur. Die ontving Ghosen en presentator Charlotte Pieters in de turnhal waar ze ooit als topsporter trainde. Ze zat bij hun binnenkomst in een split. „Haar lenigheid komt haar nog steeds goed van pas.” Ja, ja. Wink wink, nudge, nudge.

Van de Leur vertelde dat het allemaal niet veel uitmaakte. Toen ze als zeventienjarige aan turnwedstrijden meedeed, werd onophoudelijk haar kruis gefotografeerd „voor een geile foto in de krant”. Nu stond ze voor een webcam, maar ze had in elk geval zelf de regie. Een pornoprijs die ze had gekregen was haar meer waard dan haar wereldtitel turnen: „Er hangt zoveel zwaars aan die medaille.”

Vanavond om 21:15 uur op NPO 3: Dit is niet mijn wereld vriend

Pornoster Verona van de Leur bezorgt journalist Danny Ghosen rode oortjes. Kijk vanavond naar de eerste aflevering van "Dit is niet mijn wereld vriend". 21:15 uur op NPO 3!

Geplaatst door PowNed op Dinsdag 19 maart 2019

Ook had ze het over hoe trainers in de beslotenheid van de turnhal haar de ene keer bij de billen vastgrepen en de andere keer bij de borsten. Nieuw is haar verhaal niet: vijf jaar geleden publiceerde Van de Leur al een boek, onder meer over hoe zij tijdens haar sportcarrière werd misbruikt. Wel blijft het een verhaal dat de turnwereld zich moet aantrekken.

Later zagen we Van de Leur met een fitnessapparaat aan het werk voor de camera, in (en zonder) een stoeipakje dat Ghosen met de nodige gêne voor haar had moeten uitkiezen.

Het echt leerzame van Dit is niet mijn wereld, vriend zat in het tweede deel, toen de focus verschoof naar het leven van Ghosen. Want waar het bij Van de Leur ging om wat zij dééd, ging het bij Ghosen (die op zijn vijftiende als vluchteling naar Nederland kwam) om zijn afkomst. Het gezelschap trok met hem niet naar zijn werk, maar naar zijn Libanese kapper. Daar kregen de twee mannen allerlei vragen over ‘hun cultuur’. Later werd een asielzoekerscentrum bezocht. Vluchtelingen zijn een onderwerp waarover Ghosen reportages heeft gemaakt, maar over journalistiek ging het gesprek nu niet.

Van de Leur sprak generaliserend en ongeïnteresseerd over vluchtelingen. Pijnlijk was het moment waarop Ghosen vroeg: „Denk je echt dat we zomaar alles achterlaten?” Een persoonlijke vraag, maar in het volgende shot zagen we Van de Leur niet Ghosen antwoorden, maar met de rug naar hem toe tegen presentatrice Pieters oreren over de vraag „waar de grens lag” voor vluchtelingen en migranten. Ghosen, die ik doodkalm heb zien reageren tussen extreem-rechtse activisten, kon zijn ontzetting niet verbergen. Daarna kwam het niet meer goed.

Het was een multicultureel drama in een notendop: met een man in de hoofdrol die ondanks zijn evidente professionele verdiensten slechts werd aangesproken op zijn afkomst en vervolgens werd geconfronteerd met iemand die op geen enkele wijze bereid bleek om als een individu het gesprek met hem aan te gaan. Terugdenkend aan het NOS-slotdebat kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat dat treurig stemmende tafereel iets groters verbeeldt.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.