Vrije jongen met pleisters

In het opslagdepot van iLost, een verzamelpunt van gevonden voorwerpen, vertellen verloren spullen een verhaal. schetst de eigenaar.
Foto Olivier Middendorp

Rolmaten, een duimstok en een timmermanspotlood: dit is de tas van een klusjesman, een kleine sjacheraar, die ergens een cilinder moest vervangen. Hij draagt geen bedrijfskleding, maar een oud T-shirt, dus het zou een vrije jongen kunnen zijn, die het niet volhoudt om te werken voor een baas – iemand die geen zin heeft om vroeg op te staan, omdat ’ie net iets te vaak, net iets te lang in de kroeg hangt. Tenminste, dat zou een verklaring kunnen zijn voor die voorraad pijnstillers in zijn tas. En voor de pleisters. Want timmeren met een kater is geen sinecure.

Als je brak op een klus staat, dan ben je niet zo scherp. Dan vergeet je wel eens wat. De eigenaar van deze tas kent zijn zwakke punt: hij heeft drie meetgereedschappen bij zich, en drie stuks tekengerei. Dat lijkt mij een typisch gevalletje overcompensatie, maar het zou natuurlijk ook verstrooidheid kunnen zijn – zat die rolmaat nu in de tas, of niet?

Hoe het ook zij, wie op basis van spullen conclusies trekt over de alcoholconsumptie van de eigenaar, begeeft zich op glad ijs. De realiteit is wellicht anders. Misschien is dit wel de tas van een harde werker die elke ochtend om 7 uur in de bouwput staat. Een collegiaal type: iemand die reserve rolmaten en potloden bezit, omdat hij die na het uitlenen niet terug durft te vragen. De pijnstillers doen een griepje vermoeden, een probleem waar hij de baas nooit mee zou opzadelen. Na zijn werk – de propjes aluminiumfolie wijzen op opgegeten bammetjes – zou hij iemand helpen met het vervangen van een slot en daarna in zijn favoriete voetbalshirt een balletje trappen met wat vrienden.

Dat klinkt als iemand die alles op een rijtje heeft. Maar laten we eerlijk zijn: zo’n geordend type vergeet zijn tas niet in de tram.