Recensie

Recensie Media

Billions: door en door verrot

Serie Van het vleugje rechtschapenheid dat je nog proefde in het eerste seizoen Billions is in het vierde seizoen niets meer over. Dit seizoen zijn zowel de bad guys als de good guys corrupt.

Damian Lewis als Bobby "Axe" Axelrod in de serie Billions.
Damian Lewis als Bobby "Axe" Axelrod in de serie Billions. Foto Jeff Neumann/SHOWTIME

Toen het eerste seizoen van Billions in januari 2016 van start ging, was de wereld een andere plek dan het nu is. Niemand geloofde werkelijk dat de Britten vóór een Brexit zouden stemmen. En de kans dat Donald Trump, toen nog een van de pak ’em beet vijfhonderd Republikeinen die een gooi deed naar het presidentschap, ooit in Het Witte Huis zou belanden, leek verwaarloosbaar.

Billions, een drama over Bobby Axelrod (Damian Lewis), een hedgefund-koning druipend van het niet altijd even eerlijk verkregen geld, en Chuck Rhoades (Paul Giamatti), de sluwe New Yorkse openbaar aanklager die ‘Axe’ en zijn corrupte, kapitalistische wereld onderuit wil halen, was in die tijd prima op zijn plek. Misschien zelfs iets te.

Want ondanks de steengoede cast – met hoofdrolspelers Lewis, Giamatti en Maggie Siff die Wendy Rhoades speelt voorop – voelde dat eerste seizoen als iets wat we al eerder zagen. Van hoge kwaliteit, maar niet direct verrassend.

En toen werd Billions, zoals wel meer series, rap ingehaald door de werkelijkheid. In het nieuwe Amerika van president Trump kreeg een miljardair eerder een belastingmeevaller dan een arrestatiebevel. En het nieuws bracht opeens dagelijks verhaallijnen en plotwendingen die, wanneer een tv-schrijver ze vóór 2016 had gepitcht, direct op de vloer van de writers room waren beland wegens ‘ongeloofwaardigheid’.

Het had het einde van de dramaserie kunnen betekenen, maar het bleek het beste wat Billions had kunnen overkomen. Want van dat vleugje rechtschapenheid dat je nog proefde in seizoen één dat voortkwam uit het klassieke – en wat voorspelbare – kat-en-muisspel tussen goed en kwaad, ging snel uit het raam. In het vierde seizoen, dat maandag van start ging, is iedereen corrupt. Zowel de bad guys als de good guys. Dat is in de dagelijkse werkelijkheid niet zo’n fijne idee, maar het werkt bevrijdend voor de dramaserie.

Deze bevrijding ging geleidelijk. Het tweede seizoen dat een maand na de inauguratie van Trump van start ging, werd met iedere aflevering minder serieus en steeds vermakelijker. En vorig jaar, halverwege het derde seizoen, begonnen Amerikaanse recensenten die de serie eerder hadden weggezet als ‘prima’ opeens te roepen over ‘must-see-tv’.

Lees ook: De stekelige charme van Damian Lewis 9 november 2015

Het soort tv dat ervoor zorgt dat je als kijker aan het einde van een aflevering niet anders kan dan opgetogen in je handen wrijven. Vol met scènes die kraken van de elektriciteit en oneliners die je hardop doen lachen, zeker wanneer ze worden uitgesproken door Wags, Axelrods rechterhand. (Het soort zakenman dat zijn deals het liefst sluit in striptenten met een lijntje coke voor ieder neusgat, maar je dankzij de glinstering in de ogen van acteur David Costabile niet anders kunt dan intens liefhebben.) En een soundtrack die rockt.

Dat Billions van prima naar must-see is gegaan, komt omdat de makers hun oorspronkelijke uitgangspunt los durfden te laten. Geleidelijk ging het van een show over de strijd tussen twee machtige mannen, naar een serie over corruptie in het algemeen. Een wereld van miljardairs, politiek en macht zo door en door verrot, dat het onrecht niet aangepakt kan worden zonder zelf ook vieze handen te krijgen.

Daarnaast kregen beide hoofdrolspelers andere vijanden dan elkaar. Aanklager Rhoades kreeg het aan de stok met bazen die evenzo corrupt bleken als de boeven die hij zijn carrièrelang probeerde te vangen. En miljardair Axelrod moest toezien hoe zijn eigen protegé Taylor Mason (Asia Kate Dillon die met Mason het eerste non-binaire personage op primetime-tv neerzet die zonder enige ophef met de correcte, genderneutrale voornaamwoorden wordt aangehaald) zijn grootste concurrent werd.

En zo komt het dat in het nieuwe seizoen Axe en Chuck aan dezelfde kant staan. Iets dat in 2016 ogenschijnlijk leek, maar in 2019 niet meer dan logisch is. Zoals wel meer in deze nieuwe wereld.