Opinie

    • Marcel van Roosmalen

Wonder

Een autodealer uit het dorp met wie ik onverwachts de diepte in dook vertelde me waarom hij zo’n goed huwelijk heeft. Tekens van hogerhand, tot twee keer toe een signaal gehad. Hij koopt oude auto’s en vertimmert die tot nieuw en vond jaren geleden toen hij er een achterbank uittrok twee guldens met de geboortejaren van hem en zijn vriendin, 1969 en 1971. Hij wist toen nog niet of dat heel toevallig of meer dan toevallig was. Het verhaal deed het in ieder geval goed op verjaardagen.

Ze trouwden.

De guldens verdwenen in een vakje in zijn portemonnee, zo nu en dan haalde hij ze eruit om ze even te voelen.

Dat kan natuurlijk.

Mijn eigen moeder haalt kracht uit een Mariabeeldje dat ze als kind uit de kelder van het afgebrande ouderlijk huis haalde, dat pakt ze weleens vast als ze een moeilijke beslissing moet nemen. Laatst kreeg ze heel sterk door dat ze beter niet naar een verjaardag moest gaan en ging ze niet, maar dit terzijde.

„Maar nou komt-ie”, zei de autodealer op samenzweerderige toon, waardoor ik wist dat er nog een spectaculaire wending in dit verhaal zat aan te komen.

„Ik verloor mijn portemonnee. Ik weet natuurlijk niet waar, ze noemen het niet voor niets verliezen, maar ik heb alles afgezocht. Lang verhaal kort: het ding was weg en dus die guldens ook.”

Het was niet zo dat er daarna verschrikkelijke dingen gebeurden, maar hij had toch last van een rotgevoel. „Alsof met die guldens een stuk natuurlijke bescherming was verdwenen.”

Hij laste een pauze in en keek me strak aan.

„En wat denk jij wat ik een maand geleden meemaak?”

Ik nam voor de zekerheid de meest voor de hand liggende afslag en zei dat ik dacht dat hij zijn portemonnee had teruggevonden en dat die guldens er nog in zaten.

„Nee!” zei hij. „Nog veel gekker! Ik trek een oude Citroen leeg, die wagen hadden we even daarvoor ergens in Brabant gekocht. En wat denk je dat ik in het handschoenenvakje vind? Weer twee guldens. Uit 1969 en 1971. Dat kan toch niet?”

Het verschil tussen hem en mij is dat ik allerlei redenen bedacht waardoor zijn guldens daar terecht waren gekomen, bijvoorbeeld doordat ze er waren neergelegd door een dief met wroeging, terwijl hij in het wonder geloofde.

Dat laatste is natuurlijk mooier.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.