Opinie

    • Frits Abrahams

Beto O’Rourke maakt kans

Eindelijk goed nieuws uit politiek Amerika: de 46-jarige Beto O’Rourke wil president worden. Ik voorspel niet dat hij Donald Trump over twee jaar zal verslaan, maar hij heeft een kans, groter dan de andere Democratische kandidaten die zich tot dusver hebben gemeld.

Waarom? Omdat hij meer charisma heeft, die moeilijk te definiëren kwaliteit die je in dit mediatijdperk nodig hebt om zulke verkiezingen te winnen. Hij maakt op het eerste (!) gezicht een sympathieke indruk, hij is een bezielende redenaar en sterk in het debat. Ik geef hem ook meer kans omdat hij tot dusver als enige kandidaat een zekere verzoeningsgezindheid predikt.

Ik heb hem destijds gevolgd toen hij met Ted Cruz streed om de senaatszetel voor Texas. Hij verloor nipt, maar maakte veel indruk bij zijn publieke optredens. Hoe fel hij ook debatteerde, hij bleef beheerst, behalve die keer dat hij Cruz een leugenaar noemde, een scheldwoord dat Trump eerder voor Cruz had gebruikt. Het was typerend dat hij zijn uitval later „een stap te ver” noemde.

O’Rourke wil een brug slaan naar de Republikeinen, hij vindt dat het land te veel verdeeld is geraakt. In het Huis van Afgevaardigden heeft hij al vaak met de Republikeinen samengewerkt.

Op de video waarop hij zich kandidaat stelt, zit Amy Sanders, zijn vrouw, opgetogen naast hem. Ogenschijnlijk het perfecte paar. Wat hangt hun boven het hoofd? Zijn er lijken die uit de kast kunnen vallen? Ik ben er niet helemaal gerust op na lezing van het artikel in Vanity Fair, waarin O’Rourke zijn kandidatuur bekendmaakte. Amy is dochter van een schatrijke vastgoedmagnaat die omstreden projecten op zijn naam heeft. Ook O’Rourke was daar even bij betrokken voor hij zich openlijk distantieerde. O’Rourke zelf zou negen miljoen dollar bezitten, voor een deel afkomstig van zijn moeder, die van belastingontwijking werd beticht.

O’Rourke heeft als jongvolwassene na zijn studie Engels een rommelige periode doorgemaakt, waarin hij betrapt werd op rijden onder invloed. Hij kon maatschappelijk moeilijk zijn draai vinden en was een poosje nogal depressief. Pas als gemeenteraadslid in El Paso vond hij zijn bestemming: de politiek. Kortom, ik zie de lijken nog niet in de kast bungelen, maar ik ruik wel verdachte luchtjes die niet onopgemerkt zullen blijven door Trump en zijn volgelingen.

O’Rourke wil niet ‘progressief’ genoemd worden, maar zijn standpunten zijn het wel: hogere belastingen voor de rijken, bezorgd over de klimaatverandering, mild voor de ‘Dreamers’, de jonge illegale immigranten.

Oud-president Obama nodigde O’Rourke uit voor een gesprek na zijn nederlaag tegen Cruz. O’Rourke vertelde hem dat hij overwoog zich kandidaat te stellen voor het presidentschap. Wat betekent dat voor je gezin, wilde Obama weten, en zie je een pad naar de overwinning – kon hij iets bijzonders bieden waar het land behoefte aan had?

Thuis had hij een halve nacht nodig om zijn vrouw te overreden. Voor dat ‘pad’ vond hij in Vanity Fair een formulering die eenvoudig klinkt, maar mogelijk toch een zenuw raakt in zijn land: „Hoe garanderen we dat elke ingezetene van dit land naar de dokter kan?”

Hij is te onschuldig, te braaf voor de Amerikaanse politiek, vrezen sommige commentatoren. Maar misschien is Amerika daar juist aan toe.

    • Frits Abrahams