Annelies zocht ruimte

Fotograaf en auteur maken ‘opnieuw’ een foto en belichten de tijd ertussen.

Literair vertaler Annelies Konijnenbelt (63, rechtsmidden) lag voorjaar 1957 samen met – van links naar rechts, inmiddels allemaal gepensioneerd – zussen Jetty (71, reisbegeleider) en Joke (73, wijkverpleegkundige) en broers Harry (66, content-analist), Hans (68, manager gezondheidszorg) en Henk (69, docent hogeschool) in bed, thuis aan de Dahliastraat 26 in Nijverdal.

„Het was een geënsceneerd beeld, waarschijnlijk gemaakt door onze vader. Vier kinderen missen: de drie oudsten en de jongste, Alfred, geboren in 1958. Mijn ouders kenden elkaar van de kerk. Vader was accountant en belastingconsulent. Met hard werken en zelfstudie bouwde hij een goedlopend bedrijf. Hij was sociaal denkend. Arme mensen hielp hij gratis. Wij werden in soberheid opgevoed. Zo was er bij stamppotten maar één rookworst voor alle kinderen. Vader sneed daarvan dunne plakjes en waaierde deze over onze borden. De leeftijdsverschillen verdeelden het gezin. Ineens was er een man met een Indische vrouw op bezoek. Dat bleek mijn oudste broer met zijn verloofde te zijn. Hij was het huis al uit. De rol van de ouderen was best bepalend. Ik keek tegen hen op en zij zorgden ook voor een heropvoeding. Hun ervaringen buiten het gezin maakten dat de jongeren vrijer werden gelaten. Bij de oudere kinderen speelde het geloof een bepalender rol. Voor mij was het geloof als kind aanvankelijk een vanzelfsprekendheid. Als puber wilde ik er niets meer van weten. Dat gold voor meer dingen. Ik begreep weinig van mezelf, behalve dat ik boos was. De wereld was tegen mij. Ik kon ook slecht tegen het doen van dingen ‘omdat het nu eenmaal zo hoort’. Dat heb ik nog steeds. Ik wil zelf kunnen beslissen. Ook ben ik gesteld op mijn eigen ruimte. Ik woon alweer twintig jaar alleen; heerlijk.”

Zelf in Opnieuw? Mail naar: opnieuweenfoto@gmail.com. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ wordt gemaakt.
    • Arthur van den Boogaard
    • Ad Nuis