Opinie

Een moeder die Alice Cooper heet

Joyce Roodnat

Over Leaving Neverland was al zo veel te lezen dat ik plichtmatig begon te kijken. Ik weet het wel, dacht ik. En dan blaast de film me weg, kalm, zonder spektakel, vier uur lang. Met de minuut komt heftiger aan hoe de megapopster Michael Jackson de fans verschroeide die hij dichtbij zich haalde. Michael was God en God is liefde, in elke religie. Elke God is óók wreed en egomaan, maar dat zelfs maar denken, is taboe. Behalve om de mannen die als jongetje door Jackson zijn opgebruikt, bloedt mijn hart om hun moeders. Beschuldigingen tegen Jackson worden verzacht met een mantra over zijn kwaliteiten als geniaal artiest. Voor de moeders is er een andere mantra: welke moeder laat haar kind slapen bij een volwassen man? Verblinding door een godgelijke popster telt voor alle fans, maar niet voor deze moeders. Jackson misbruikte hun zoons, en dat was hún schuld. (De vaders zijn zielig, of zoiets.)

Riverdale: Alice Cooper, gespeeld door Mädchen Amick uit ‘Twin Peaks’

Leaving Neverland heeft me aangeslagen. Op aandringen van mijn aanleunkleinkind verzet ik mijn zinnen met Riverdale, een Netflixserie waar volgens haar „iedereen” naar kijkt. Ik had nooit de neiging, het leek me doorsnee Amerikaans tienergedoe. Ik begin met reeks 1. Het is een lekker verhaal gesitueerd op en om een kleinsteedse highschool zoals ze alleen in Amerikaanse films bestaan en wordt bevolkt met de bijbehorende types. Maar voor ik het weet, ben ik verslaafd en het hele weekend zoet, want er valt ook van alles te halen voor wie allang geen tiener meer is. Want Riverdale is om te beginnen een dikke vette knipoog naar David Lynch’ duistere visioenen in Twin Peaks. Verder citeren de personages, zonder dat het een punt is, even achteloos Sartre als Tolkien als titels van films van ver voor hun geboorte. Eentje haalt zomaar mijn vergeten favoriet John Landis aan (wie kent hem nog? An American Werewolf in London was van hem; en de videoclip voor Michael Jacksons ‘Thriller’ ook). En of dat allemaal nog niet genoeg is, heten alle 13 afleveringen naar cultfilms: A Touch of Evil, The Lost Weekend, en zelfs Jean Renoirs La grande illusion. Blijft dat zo? Ja! Reeks 2 telt afleveringen als A Kiss Before Dying en The Blackboard Jungle.

In Riverdale zijn de meiden nadrukkelijk gelijk aan de jongens. Racisme is iets van het verleden en twee jongens staan zonder probleem in een hell’s angels-café te zoenen. Ideaal dus, maar dat verhindert niet dat de hel losbarst.

Arme Riverdale-moeders. Eentje heet Alice Cooper – net als de shockrock-star uit de jaren zeventig, dus dan weten we het wel. Iemand moet de schuld van die hel krijgen, en dat zijn zij. Zonder uitzondering offeren ze hun kinderen op het altaar van hun eigenbelang. Ik steun ze. Ik ben dol op ze.