Carlo Huisman ging als semi-professional naar de top van de zeilsport. „Ik dacht: hebben jullie geen sterke zeilers in Nieuw-Zeeland?”

Foto Roger Cremers

Plezier halen uit afzien, dagenlang in de storm

Interview | Zeiler Carlo Huisman Nieuw-Zeeland is het tweede thuis geworden van Carlo Huisman, die snel de zeiltop bereikte. In 2021 zeilt hij er om de America’s Cup, mogelijk tegen de Nederlandse boot.

Dagenlang stuiteren over huizenhoge golven, een stipje in de zuidelijke oceaan. Duizenden kilometers verwijderd van het dichtstbijzijnde land. Windkracht negen, ijskoud water. Het razen van de zee, waarvan het geluid nooit kan worden uitgezet. Kleren die pas droog zullen worden na de finish. Het lichaam werkt op de reserves.

En dan het bericht dat de Britse zeiler John Fisher overboord is geslagen, en onvindbaar is. Met het advies erbij om niet om te keren om te helpen met zoeken, daar is de storm te zwaar voor. Hoe harder je doorvaart, hoe veiliger. Acht dagen zijn verstreken sinds het vertrek uit Auckland, het duurt nog even lang tot de finish in Brazilië. Pas dan is de zevende etappe van de Volvo Ocean Race voorbij. Maar eerst nog de gevreesde Kaap Hoorn ronden. Deze etappe is de Mount Everest van de zeilsport.

Tot die tijd? Geconcentreerd blijven en blindelings vertrouwen op je bemanning. Contact met het thuisfront is niet mogelijk, het mediastation aan boord is stuk. De enigen bij wie je steun kan zoeken, na het tragische nieuws, zijn je teamgenoten. Die zijn als familie tijdens de race van 83.000 kilometer om de wereld. Bij oceaanzeilen draait het om het team. „Dat vind ik het mooiste wat er is”, zegt Carlo Huisman (28), die met Team Brunel in de laatste Volvo Ocean Race drie etappes won – waaronder de iconische via Kaap Hoorn – en derde werd in het eindklassement.

Op dat moment was Huisman pas twee jaar professioneel zeezeiler, maar wel een die in 2017 met Nieuw-Zeeland de America’s Cup had gewonnen, de heilige graal in het zeilen. Een prestatie waar veel zeilers slechts van durven te dromen, was voor hem de start van een succesvolle carrière. In de maanden na de America’s Cup zat hij op een van de winnende boten tijdens de WK maxi en eind december was hij de voordekker van de Wild Oats XI, de winnende boot van de prestigieuze Sydney-Hobart Race.

De successen hebben zijn leven op zijn kop gezet. Hij blijft een Rotterdammer, zegt Huisman in het sociëteitsgebouw van roei- en zeilvereniging De Maas. Hij is heel even in Nederland, Nieuw-Zeeland is zijn tweede thuis geworden – de vlag met vier sterren bedekt de halve rechtermouw van zijn donkerblauwe jas. Sinds eind januari woont hij weer in zeilstad Auckland, waar de voorbereiding op de America’s Cup van 2021 is begonnen.

Lees ook: Race naar de startlijn in eerste America’s Cup voor Nederland

Nederlander die kon fietsen

Vier jaar geleden stopte hij met zijn zeevaartopleiding, om zich volledig te richten op een professionele zeilcarrière. Ook voor Huisman was het een verrassing dat hij in 2015 als minder ervaren zeezeiler werd gevraagd om met Team New Zealand mee te varen. „Ik ging als semi-professional naar de top van de sport. Ik dacht: hebben jullie geen sterke zeilers in Nieuw-Zeeland?”

Maar hij was Nederlander, en dus een fietser. Wel handig om erbij te hebben op een catamaran met vier ingenieus ingebouwde ‘hometrainers’, die de boot „van nul naar tachtig” lanceerden. Het was een innovatie die Nieuw-Zeeland de zege opleverde, maar wel ver van zeilen afstond – bij de volgende America’s Cup worden de zeilen weer ‘ouderwets’ getrimd met de armspieren. Beter, vindt ook Huisman. „Je zit nu niet meer vast op die fiets. Je kan weer meezeilen.”

Juist de tactiek, het technische en het teamgevoel zijn de redenen dat Huisman als student zeilen boven roeien verkoos. Hij wilde niet alleen „fysiek stukgaan”, laten zien dat hij meer was dan spiermassa. Daarom was deelname aan de Volvo Ocean Race, de andere iconische wedstrijd in de zeilwereld, het beste wat hem kon gebeuren. Die race maakte een echte zeiler van hem.

Vanzelf ging dat niet. Huisman schiet in de lach als de oceaanrace ter sprake komt. Hij had de Nederlandse schipper Bouwe Bekking, ’s werelds meest ervaren Ocean Race-deelnemer, meermaals gevraagd of hij mee mocht met diens Team Brunel. Maar tijdens de eerste serieuze etappe telde Huisman op de Atlantische Oceaan iedere seconde af. Hij vond het verschrikkelijk, die eerste twintig dagen non-stop op een zeilboot, van Lissabon naar Kaapstad.

Lees ook: Na drie weken oceaan kan een uurtje slaap of een stuk chocola de doorslag geven

Dag en nacht meezeilen

Alles was nieuw. Van de kleren die hij moest meenemen – hij had het de hele tijd koud onder zijn zeilpak – tot zijn rol aan boord: hij was niet alleen voordekker, ook soms stuurman of trimmer. Het was echt meezeilen, dag en nacht. Zijn langste periode op een zeilboot daarvoor was welgeteld drie dagen. Het duurde 8.450 zeemijl (15.650 kilometer), waarin hij regelmatig gecorrigeerd werd voor de fouten die hij maakte, voordat hij zich thuisvoelde aan boord bij Team Brunel. Het bleef afzien, maar daar begon hij het plezier van in te zien. „Ook al zeilden we in de sneeuw.”

Huismans verhalen over de Volvo Ocean Race schrikken veel zeilers af. Na afloop van zijn lezingen hoort hij regelmatig van zijn publiek dat hij ze alle lust heeft ontnomen om het ook eens te proberen. Een leven als oceaanzeiler is niet voor iedereen weggelegd, als je die kans al krijgt.

Na de vorige America’s Cup was Huisman slechts één week in Nederland. Daarna meteen door naar Portugal, voor de Volvo Ocean Race. „Dat was niet heel erg goed voor de familie.” Dat zijn vriendin nu mee is naar Nieuw-Zeeland, maakt het ook voor Huisman makkelijker.

Hij is trots dat hij ook de komende twee jaar in Nieuw-Zeeland mag bijdragen aan de ontwikkeling van de boot waarmee over twee jaar de titel in de America’s Cup moet worden verdedigd. Dat hij als buitenlander onderdeel mag zijn van een zeilploeg die als nationale trots wordt beschouwd – Nieuw-Zeelanders zouden het liefst een ‘kiwiteam’ zien. En niet als fietsende Nederlander, maar als zeiler.

Ook toen zich in december vorig jaar voor het eerst in het bestaan van de America’s Cup een Nederlands team als uitdager meldde, twijfelde hij niet. Hij had zijn ja-woord al gegeven aan Team New Zealand, waar hij zich ook meer verbonden mee voelt.

De kans bestaat dat hij in de finaleraces in maart 2021 stuit op DutchSail, het team dat is opgericht door de zeilverenigingen Muiden én De Maas. Ja, die uit Rotterdam, waarvan hij nog altijd lid is.