Recensie

Recensie Film

‘The Beast in the Jungle’: eindeloos verlangen naar méér

Arthouse Clara van Gools ervaring als regisseur van dansfilms kwam goed van pas bij de verfilming van ‘The Beast in the Jungle’; de bewegingen van de acteurs onderstrepen het stroperige van de tijd waarin wordt gewacht en verlangd.

Dane Jeremy Hurst en Sarah Reynolds als John en May in ‘The Beast in the Jungle’.
Dane Jeremy Hurst en Sarah Reynolds als John en May in ‘The Beast in the Jungle’.

The Beast in the Jungle is het verhaal van een man die sinds zijn jeugd het gevoel had dat hij voor iets was voorbestemd – even groots als overweldigend. Uitvindingen? Revolutie? Je zou het ook existentiële onrust kunnen noemen, misschien wel de meest mysterieuze van alle menselijke emoties.

Maar in de gelijknamige korte novelle van de Amerikaans-Britse schrijver Henry James (1843-1916) is het nog onpeilbaarder. Het is dat verlangen naar verlangen dat een onstilbaar gevoel van leegte moet voeden. Het komt eigenlijk heel dicht bij verliefdheid, maar dat weet deze John Marcher (nog) niet. En hij merkt daardoor niet dat hij al lang wordt liefgehad, door iemand niet minder dan een geestverwante. Maar deze May, zoals alle vrouwen van haar tijd, wacht, en spreekt in zijn woorden, in de hoop dat hij ze als de hare herkent.

Filmmaker Clara van Gool bewerkte het verhaal voor film, en haar ervaring als regisseur van dansfilms kwam daarbij goed van pas. Op sommige momenten is The Beast in the Jungle zelfs een dansfilm. Niet omdat erin wordt gedanst, maar omdat de bewegingen en gestes van de acteurs soms dansant zijn, en daarmee de stroperige tijd van wachten en verlangen nog verder rekken en strekken. Het gevoel dat elke ontmoeting zowel een herinnering als een vooruitschaduwing is van iets wat later nog moet materialiseren gaf Van Gool vorm door de film zich in vier tijden te laten afspelen, van begin twintigste eeuw tot nu.

De film is gechoreografeerd rondom abstracties en herhalingen. Zoals de steelse blikken die bij verliefdheid horen die nog geen naam heeft. Is het liefde op het eerste of op het laatste gezicht? Of is het al te laat? Echt leren kennen doen we ze niet, deze Marcher en May. Is hij arrogant of een Mr. Darcy? Is zij lijdzaam of alwetend? En wat is dat eigenlijk, lotsbestemming? Iets waar wij verliefden zo graag in geloven?