Opinie

    • Lotfi El Hamidi

Een ‘regenboogpad’ in de geest van Christus

Pastoor Maickel Prasing doet in zijn preek afgelopen zondag een beroep op meer begrip en verdraagzaamheid. „Wees wat aardiger tegen elkaar.” #Doeslief, indachtig de Sire-campagne van deze maand. Bij de ingang van de Basiliek van de Heiligen Agatha en Barbara in Oudenbosch liggen vlak voor de mis twee kartonnen borden, met daarop de tekst ‘pastoor Maickel = naastenliefde’. Een steunbetuiging vanuit de lokale geloofsgemeenschap na een roerige week voor de katholieke voorganger.

Een week geleden leek het nog een onschuldige wens: een regenboogoversteekplaats tussen het Basiliek- en Jezuïetenplein, in Oudenbosch. Wat de pastoor betreft twee vliegen in één klap, want niet alleen zou het veelkleurige zebrapad de verkeersveiligheid bevorderen, maar ook een welkom signaal afgeven aan de lhbt-gemeenschap. Een handtekeningenactie om de straatversiering tegenover het kerkplein mogelijk te maken, werd door de pastoor online gestart.

Maar van die eigentijdse uiting van naastenliefde was het bisdom niet gecharmeerd. Niet vanwege de inhoud, zo hield het bisdom Breda vol, maar om te „voorkomen dat mensen het doel van de pastoor verkeerd zouden begrijpen”. (God verhoede, straks denken mensen nog dat de pastoor écht meent wat hij predikt!) De onlinepetitie werd door de pastoor offline gehaald.

Daar bleef het niet bij voor de barmhartige samaritaan. Voor de basiliek werd bij een protestactie een spandoek gepresenteerd met daarop de tekst ‘Prasing = ketter’. Deze ondubbelzinnige boodschap kwam van de Sint Michaëlbrigade, geen verzonnen groep uit een thriller van Dan Brown, maar een obscure beweging van, naar verluidt, een dertigtal aartsconservatieve jonge katholieken uit Brabant. In BN DeStem liet een van de voormannen weten dat ketter weliswaar „één van de zwaarste termen is” om te gebruiken, „maar als je tegen de leer van de Kerk ingaat is dat wel de conclusie”.

Gerard Huijpen, betrokken bij de kerk, zegt nooit van de brigade te hebben gehoord. „Het is voor mij een raadsel waar die lui vandaan komen. Hier kent niemand ze.” De pastoor weet zich gesteund door de geloofsgemeenschap, verzekert hij. „Het geloof zou toegankelijk moeten zijn voor iedereen. Christus zei: laat de kinderen tot mij komen. De pastoor heeft dus geheel in de geest van Christus’ leer gehandeld. Hij zegt wat de Kerk zou moeten doen.”

Na de mis worden de kartonnen borden, getekend door vele bezoekers, onder een warm applaus overhandigd aan Prasing. Zichtbaar ontdaan is hij dankbaar voor alle steun. Prasing: „Ik had niet gedacht dat als je het over een zebrapad hebt, dat dat zoveel teweeg zou brengen.”

Lotfi El Hamidi ( L.elHamidi@nrc.nl @Lotfi_Hamid ) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.