Opinie

Niet voor mannen

Carolina Trujillo

Afgelopen weekend opende het wielerseizoen met de Omloop van Kan Mij Het Verrotten, want de vrouwenkoers werd stilgelegd toen ze de mannen dreigden in te halen. Topfitte dames op speren van racefietsen staan voor mijn ogen stil bij een lullige treinovergang. Onder in beeld komt ‘neutralisation’ te staan. Close-up van een trillende quadriceps in een vrouwenbeen.

Laatst besloot de atletiekbond dat vrouwen met een hoog testosterongehalte dat medicinaal omlaag moeten brengen als ze bij de dames willen deelnemen. Van testosteron word je ijzersterk, dus razendsnel, en dat vinden ze niet bij vrouwen horen. In februari hoorde ik een grootmeester op de radio verklaren waarom er zo weinig vrouwen de schaaktop bevolken: mannen zouden agressiever spelen. Ik leerde schaken op de leeftijd dat je de stukken op tafel vanaf een laag perspectief ziet. Bij dat beeld hoor ik de zin: „Ik speel niet tegen meisjes.” De helft van mijn agressie verloor ik bij het verkrijgen van een plek aan het bord.

Fietsen heeft mijn oma nooit geleerd, mochten meisjes niet. Opa wel, hij heeft ook getennist. Hij ging zelfs op de fiets naar tennis. Oma’ʼs kinderhanden vouwden folders voor het vrouwenkiesrecht, nu worden meisjes met een stembiljet geboren en sporten ze al voor ze kunnen staan. Vrouwen die nu volwassen worden, groeiden op in een tijd waar je voor „ik speel niet tegen meisjes” een klap op je muil kreeg. Van je eigen moeder.

Als u eerlijk bent, weet u waarschijnlijk hoe de snelste Nederlandse vrouw heet, maar niet de man, u mag de schaatser naar voren schuiven, maar ik had het over lopen, bovendien hebben wij op het ijs voor elke snelle man een watervlugge vrouw. Ons WK voetbal kreeg nauwelijks voorbeschouwingen en de nabeschouwingen waren voor je het wist voorbij. Jullie WK werd in een zee van beschouwing gespeeld. Toch was ons WK veel spannender, en dan bedoel ik niet de spanning van of je op tijd de zender ging vinden waar ze de penalty’s uitzonden.

Bij tennis zijn vrouwen allang de baas, al kregen we laatst strafpunten voor het uittrekken van een shirt, iets dat mannen straffeloos mogen doen. In de letteren proberen ze het ook: thuis houden, klein maken, terugzetten. Dit jaar is ‘De moeder de vrouw’ het boekenweekthema. Verwacht kotszakjes in de boekhandels.

Organisatoren kunnen onze koersen wel stilzetten, maar de tijd blijft lopen. Het tijdperk van de vrouw is aangebroken, dus als u zo’n opa bent die de luiers van zijn kleinkind verwisselt, raad ik u aan veel selfies met de balletjes van uw kleinzoon te maken. Jongens zullen geheid geneutraliseerd gaan worden. Te veel testosteron zal met de zegen van beleidsmakers mondiaal omlaag worden gebracht, want in de politiek zijn we er ook al, de Emma Gonzálesʼ, de Greta Thunbergsʼ, de AOCʼ’s, de Halsemaʼ’s en Ouwehanden. Het is een leger, ouwe, één dat zich niet bewapent met agressie, maar met empathie. Nog even en jullie mogen geen dieren meer opeten en oorlogen gaan we uitpraten en niet uitvechten. Het worden barre tijden, en nu een beetje doorfietsen want we staan hier te verstijven.

Carolina Trujillo is schrijfster.