‘Toen ik dit werk zag was ik er meteen verliefd op’

Mijn favoriet Waarom heeft u dit kunstwerk gekocht? Deze week: een schilderij

Joop’s geranium (2017), Olieverf op doek, 80 x 88 cm.
Joop’s geranium (2017), Olieverf op doek, 80 x 88 cm. Schilderij van Jorn van Leeuwen

Jorn van Leeuwen schildert geraniums. In 2013 won hij daarmee de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst. „Onder zijn virtuoze handen veranderen de planten in spookachtige trollen met ragfijne bloemetjes in zinderende kleuren”, schreef NRC . Zelf zei hij bij de prijsuitreiking : „Ik vind dat geraniums ten onrechte een negatief imago hebben. Het is toch gewoon een mooie plant?”

Laurens Gunneweg en Jorn van Leeuwen kennen elkaar uit hun middelbareschooltijd, toen ze samen gingen skateboarden. Daarna verloren ze elkaar uit het oog. Laurens Gunneweg: „Een paar jaar geleden kwamen we elkaar weer tegen en zag ik wat hij maakte. Prachtig was het. Maar hij schilderde die geraniums wel tegen een zwarte achtergrond, wat ik somber vond. Daarna stapte hij over op witte achtergronden. Echt supermooi. Een beetje Japans, ook. Daar ben ik vaak geweest, ik heb het gestudeerd en er was een tijd dat ik er wilde gaan wonen.

„Toen ik dit werk zag was ik er meteen verliefd op. Jorn zei: ‘Ik zou het supertof vinden als jij het koopt, dan kan ik het nog eens terugzien.’ Het is de geranium van zijn schoonvader, die had de plant aan hem gegeven. De plant staat nu in zijn studio.

„Ik wilde graag kunst gaan kopen, ik ga ook veel naar musea. Dus ik dacht: ik kan wel een enorme zoektocht gaan houden, maar hier ben ik al voor gevallen. Het werk hangt in onze huiskamer, ik kijk er elke dag naar. Het is maar een geranium, maar dat verveelt helemaal niet. Het is juist precies goed: het schilderij valt niet weg in het decor, maar is ook niet zo heftig dat het je afleidt. Elke keer als ik ernaar kijk geeft het me rust, het is als thuiskomen uit de drukte van je leven.

„Het werk van Jorn lijkt op het werk van Giorgio Morandi, vind ik. Ken je dat? Die schilderde ook altijd ongeveer hetzelfde, stillevens van spullen, vaak potten en flessen. Ik denk dat je veel kunt halen uit eenvoud: niet grote stappen willen zetten, maar elke keer een beetje veranderen, waardoor je steeds een stukje verder komt.”