Recensie

Recensie Muziek

Bij Modeselektor is stil staan geen optie

Technoduo Modeselektor verpletterde Paradiso in omgekeerde volgorde: van dreunende techno naar melodieuze hiphop. Plus een prachtige tribute aan de pas overleden Keith Flint van The Prodigy.

Technoduo Modeselektor
Technoduo Modeselektor Foto Birgit Kaulfuss

‘Oh nee ik ben mijn oordopjes vergeten’ roept een man op de stoep. De bassen van Modeselektor reiken van meet af aan ver.

Modeselektor zonder Apparat, met wie ze de laatste keer in Paradiso stonden, laten de technodiesel zonder pardon op stoom komen met ‘WMF Love Song’ – een knaller van een percussietrack met kwetterende vogelgeluiden – van hun nieuwe album, Who Else. Al snel volgen de hits van vroeger: ‘German Club’, met die langzaam aanzwellende synth, alsof of de trein even een helling pakt. Er flitsten groene laserstralen in de vorm van een aap, hun logo, over het scherm.

Szary en Gernot doen wat ze al jaren doen: festivalpodia verslinden met mortierkicks, breinverpletterende electroclashsynths en flitsende lichtshows maar ook deinende hip hop- en dubstep beats. Stilstaan is geen optie.

Gernot Bronsert is weer in de rol van beweeglijk muzikant die de overgangen aan elkaar rijgt. Showmeester (Sebastian) Szary, met lange tovenaarsbaard, dirigeert het publiek onverbiddelijk richting climax met de gebaren van een luchtverkeersleider. Bij vlagen schuurt het tegen EDM aan als je het kinderkoor ‘Bla Bla Bla’ hoort tetteren op ‘Who’, maar echt plat wordt het nooit plat dankzij Bronserts intrigerende tempowisselingen.

Ruige raveroots

Na een half uur brengt Szary zijn vervormde vocals in. ‘I Am Your God’ krijst hij demonisch in de microfoon. Daarna klimt een zangeres op het podium die ook recht uit het riool lijkt geklommen en met blikkerig vervormde EDM-stem zingt over een zompige trapbeat. Zo blijven ze trouw aan hun ruige raveroots, maar leuker is ‘ One United Power,’ het optimistisch tetterende strijdlied met vlaggen op de achtergrond en natuurlijk de frisse samenwerking met raptalent Flohio.

Eerbetoon Keith Flint

Prachtig hoe Gernot kort daarna een eerbetoon aan overleden Prodigy-frontman Keith Flint erin fietst, door na een drum ’n bass-blokje de hypersnelle rave beat van ‘No Good’ te starten terwijl de letters ‘Thank You’ in wit licht uitblinken tegen zwart.

Het slotstuk van hun set is het vrij vloeiende melodische deel, waar eindelijk ‘Berlin’ met zang van Miss Platinum voorbijkomt. De zaal schreeuwt zich schor, Bronsert zwiert achter de koppen. Twee keer moet het duo terugkomen voor een toegift. Het was gewoon weer heel goed.