Brieven

Brieven nrc.next 6/3/2019

Genderlect

Niet vies van het Fries

Met veel belangstelling heb ik het artikel over genderlecten gelezen (Nee nee, zo hoort een vrouw dat niet te zeggen!, 22/2). Als classicus met kennis van Frans, Duits, Engels, Italiaans, Spaans, Portugees, Nieuw-Grieks en Russisch, was ik dit fenomeen nooit eerder tegengekomen. Ik moest denken aan een verschijnsel dat mij in mijn ‘moedertaal’ (de Sneeker versie van het zogenaamde ‘Stadsfries’) ooit opviel : daarin wordt een meisje of vrouw anders aangesproken dan een jongen of man. Als jongens zeiden wij tegen een meisje ‘jou hewwe’ (jij hebt), tegen een jongen ‘do (of dou) hest’. Do hest ervoeren wij als platter/grover dan het jou hewwe en dat had vermoed ik met een respect voor het vrouwelijk geslacht te maken . In het meervoud bestond het verschil niet, voor beide was het ‘jim hewwe’. Ik realiseer me dat dit een andere benadering van het genderaspect is maar wil het toch graag onder uw aandacht brengen. Misschien kent u het in andere talen?

Amerika

Slordig Nederland?

Met verbazing las ik de analyse van Pia de Jong over Nederland vanuit haar nieuwe thuisland, de Verenigde Staten (We staan op dezelfde manier in het leven, Pia en ik, 2/3). Ze noemt het onder meer „slordig” dat men in Nederland zonder helm fietst, en vindt het nu onvoorstelbaar dat ze in Amsterdam nabij sekswerkers woonde. Als je niet beter weet, klinken de VS in het interview als een ideaal land. De werkelijkheid blijkt weerbarstiger. Zo is het aantal fietsersdoden in de VS relatief hoger dan in Nederland. Bovendien zijn er minder fietspaden, waardoor fietsen onveiliger voelt. Verder is sekswerk in de VS verboden, maar gebeurt het toch. Het beleid bestaat uit een buitengewoon harde aanpak van sekswerkers met mensonterende gevolgen voor de (veelal geïmmigreerde) vrouwen terwijl klanten en pooiers vaak vrijuit gaan. Door deze symptoombestrijding zit momenteel 0,7 procent van de bevolking in de gevangenis, waarvan een groot deel voor kleine drugsmisdaden. Ten slotte zijn er school shootings, een bizar fenomeen dat nergens anders ter wereld voorkomt. Vorig jaar was dat er gemiddeld een per week. Dus nee, ik zou Nederland niet slordig noemen in vergelijking met de VS.

Gedicht voor Twan Huys

Je kunt weer vrij zijn

Niet meer steeds iets nieuws proberen/

Elke week een ander plan/

Om kijkcijfers te genereren/

Je laten demoraliseren/

Je wanhoop steeds maskeren/

Met elke dag minder elan,/

Wat zul je blij zijn man/

Nooit meer populariseren/

De elite in de ban/

Alles herorganiseren/

Vercommercialiseren/

De angst laten regeren/

En zeg eens wat vond jij ervan/

Wat zul je opgelucht zijn man/

Dat allemaal de rug toekeren/

Die hele rataplan,/

Weer lekker kunnen discussiëren/

Met nette dames echte heren/

Weer mensen mogen portretteren/

Weer lekker dat doen wat je kan/

Je kunt weer vrij zijn man.

Correcties/aanvullingen

Woonplaats

De woonplaats van briefschrijver Arthur Hopstaken (Het is genoeg, 2/3,p. O11) is Vught, niet Rotterdam.

Buitenverblijven

In het stuk Ik ben toch geen toerist (23/2, p. L17) werd gerept van een 19de-eeuws stadhuis van Maastricht en van 19de-eeuwse buitenverblijven aan de Maas. Een eerdere Correctie (28/2, p. 19) beweerde dat de buitenverblijven 17de-eeuws zijn. Onjuist, die zijn 19de-eeuws; het stadhuis, dat is 17de–eeuws.

Washington Post

In de boekbespreking De Titanic wil maar niet zinken (1/3, p. C11) staat dat Amazon-topman Jeff Bezos, toen hij The Washington Post in 2013 overnam, een nieuwe hoofdredacteur benoemde. Dat is niet juist. Hoofdredacteur Martin Baron bleef. Na de overname door Bezos vertrok de uitgever, Katharine Weymouth.

Oud Gereformeerd

In De vastzitvisser (5/3, p. 20) stond per abuis „oude gereformeerde huisvrouwtjes”. Dat had moeten zijn „Oud Gereformeerde huisvrouwtjes”.