Tanja zag zwarte akkers

Fotograaf en auteur maken ‘opnieuw’ een foto en belichten de tijd ertussen.

Projectmanager Tanja de Haan (54) werd voorjaar 1969 gefotografeerd op het erf van de overburen, de familie Smits aan de Lindeweg 25 in Luttelgeest.

„De kralenketting had ik zelf gemaakt. Mijn vader werkte bij boer Smits, fruit- en akkerbouw, en was actief vakbondslid. In 1953 was hij vanuit Pieperij, in Drenthe, als arbeider naar de Noordoostpolder verhuisd; met mijn moeder, twee oudste broers en zus. In de polder kwamen daar vijf kinderen bij. De jongste van de acht was ik. Mijn oudste broer van vierentwintig was net getrouwd. De rest woonde in een arbeiderswoning: op deze foto rechts achter mij. Ik was vaak bij Smits, of bij de boerderij naast ons. Daar hadden ze Ministeck. Deze buitenweg was mijn universum: gezin, buren en uitgestrekte akkers van zwarte aarde. Te midden daarvan ging ik mijn eigen gang. Leeftijdsgenootjes woonden er niet; ik hing rond bij de ouderen. Waarschijnlijk vond ik de kleuterschool daardoor kinderachtig: ik wilde leren, niet zomaar spelen. Mijn moeder hield mij een tijdje thuis. Ik was een tobberig kind, maakte mij zorgen over wat mis kon gaan, wilde het graag goed doen. Volgens mijn moeder kon ik zomaar verdwijnen. Uit chagrijn, of omdat het te druk was, trok ik mij terug: bij de buren, buiten op de akkers, of ergens thuis, singletjes draaien op mijn broer’s kamer. In een groot gezin kun je goed anoniem zijn. In 1970 verhuisden we naar Marknesse. School vond ik fijn, ik was leergierig. In de puberteit begon het verlangen om weg te willen. Ik ging studeren in Groningen. Daar woon ik nog steeds. Ik ben zorgelozer dan toen. Ouder worden heeft mij geleerd dat het meestal wel goed komt; dat ik zorgelozer mag zijn.”

Zelf een foto insturen? Mail: opnieuweenfoto@gmail.com. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ wordt gemaakt.