Moet een kantoor mooi of lelijk zijn?

Japke-d. vraagt door Uit onderzoek blijkt dat veel mensen zich schamen voor hun kantoor. Daar is niks mis mee, vindt . Hoe lelijker een kantoor, hoe beter.

Illustratie Tomas Schats

Zelf heb ik me nog nooit geschaamd voor mijn kantoor, maar afgelopen maand zag ik dat er heel wat mensen zijn die dat wél doen. Ik las het in een enquête die kantoorinrichter Staples had laten uitvoeren onder 7.000 werknemers uit onder meer het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Zweden, Frankrijk, Nederland, Italië en Finland. Daaruit bleek dat 26 procent van de 500 Nederlandse ondervraagden zich ronduit schaamt voor zijn werkplek, dat 11 procent zijn of haar kantoor demotiverend vindt en 9 procent zelfs „deprimerend”.

Bijna een kwart vindt het kantoor zelfs zó lelijk dat ze er bezoekers en vrienden weghouden: 27 procent vergadert liever buiten de deur omdat ze dat op kantoor verschrikkelijk vinden en één op de vijf liegt daarom zelfs waar ze werken.

Instagram-generatie

Staples knoopt aan die conclusies meteen een voortvarend advies vast: werkgevers ga snel jullie kantoren verfraaien. Anders zou het personeel wel eens kunnen besluiten over te stappen naar de concurrent die wél een mooi kantoor heeft. Zeker in de periode van hoogconjunctuur waar we nu in zitten ben je je personeel zomaar kwijt, staat er.

Vooral ‘millennials’ zijn volgens Staples zómaar weg als hun kantoor niet mooi genoeg is. Die zijn namelijk van de ‘Instagram-generatie’ en hechten meer aan uiterlijk vertoon dan oudere werknemers. „Een kantoor zou de inspiratie en creativiteit moeten kietelen”, schrijft Staples, in plaats van deze de bodem in te slaan. Dus, hup, nieuwe kantoorspullen kopen en renoveren met die handel.

Ik moest een beetje grinniken om die conclusies. Nogal wiedes dat Staples dit adviseert, ze verkopen immers zelf al die mooie nieuwe kantoorspullen – een onderzoek met een hoog wij-van-wc-eend-adviseren-wc-eendgehalte dus. Toen ik ze erover belde, wilden ze dat ook best toegeven, wat ik dan weer heel sympathiek vond.

Ze konden ook geen hard wetenschappelijk verband aantonen tussen mooie kantoren en vertrek van personeel. Maar dat een mooi kantoor mensen inspireert tot hogere prestaties, dát durfden ze best te beweren.

Vieze systeemplafonds

Ik vraag me dat af. Ik heb die ervaring zelf in ieder geval totaal niet. Sterker nog, hoe sjofeler het kantoor, hoe creatiever ik ben. Ik word nerveus in een mooi kantoor waar je nog geen koffiebekertje mag laten vallen.

Ik heb ook warme herinneringen aan ons oude kantoor in de Rotterdamse Alexanderpolder waar we op stoelen zaten met de vulling eruit, onder vieze systeemplafonds en tussen de kansloze kantoorplanten die volhielden tegen beter weten in – een beetje zoals wij allen.

Kijk ook naar bedrijven als Microsoft, Facebook en Google die volgens de mythe begonnen in garages. Hadden ze daar ergonomisch verantwoorde stabureaus en perfect uitgelichte koffiecorners? Ik dacht het niet. Je moet op kantoor toch ook een beetje het gevoel hebben dat je met elkaar aan het overleven bent?

En dan die verwende millennials die alleen op een Instagram-waardig kantoor willen werken – moet je die überhaupt willen? Ik zou zeggen: wegwezen. Áls ze al bestaan trouwens. Want de meeste millennials die ik ken drinken hun wodka uit jampotjes en stylen hun interieurs juist het liefst met afgeleefde vloerkleden, uitgezakte banken en vergeelde vintage meubels. Daar valt als kantoorinrichter weinig eer aan te behalen. Ik zou hier ook graag Einstein aanhalen, die ooit stelde dat als een rommelig bureau een weerspiegeling is van een rommelige geest, hoe dan de geest eruitziet van iemand met een leeg bureau.

Rock-’n-roll

Hoho, een kantoor moet zeker niet steriel zijn, zegt Staples-directeur Tom Groffils als ik hem erover bel. „Een kantoor moet een beetje rock-’n-roll zijn.” Maar de printer moet wél werken, er moet goede koffie zijn, goede schrijfspullen en goede stoelen en tafels. En je schamen voor kantoor, dat kan toch écht niet goed zijn, vindt hij.

Over dat eerste, daar heeft hij natuurlijk een punt. Het ís fijn als de printer werkt en er goede balpennen, koffie en schrijfblokjes zijn. Maar wat kantoorinrichters vaak vergeten, is dat het veel vaker om heel andere dingen gaat waardoor mensen trots zijn op kantoor.

Of je leuke collega’s hebt bijvoorbeeld, zo weinig mogelijk zinloze vergaderingen en een fijne baas. Of je je eigen werkplek mag inrichten, af en toe een complimentje krijgt, een redelijk salaris hebt en in een ruimte zit waar je je goed kunt concentreren.

Maar het belangrijkste wat Staples volgens mij over het hoofd ziet, is dat je je juist een beetje voor kantoor móét schamen. Zoals je je ook af en toe schaamt voor het interieur van je ouders. Waar moet je je anders tegen afzetten, wat valt er anders te bevechten, waar ligt anders de overwinning? Ik heb het sowieso niet zo op ‘curlingouders’ die al het ongemak voor hun kinderen willen wegnemen. Een perfect kantoor is voor perfecte mensen.

En wie wil die nou als collega?

De ‘jeuktweets’ van deze week

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.