Recensie

Recensie Theater

‘Snowflake’ toont kwetsbare, maar mediawijze pubers

Theater In de nieuwe voorstelling van De Toneelmakerij, Snowflake, leidt het onovertuigende thrillerplotje af van het ontroerende puberdrama.

‘Snowflake’ door De Toneelmakerij. Foto Sanne Peper
‘Snowflake’ door De Toneelmakerij. Foto Sanne Peper

We maken kennis met klas 3B tijdens een politieverhoor. Er is iemand gestorven en de klasgenoten van het slachtoffer wijzen allemaal naar dezelfde dader: een mysterieuze figuur met de schuilnaam Red Rabbit, die zich de afgelopen weken als online kwelgeest had gemanifesteerd. Iedereen kreeg met deze digitale manipulator te maken, niemand weet wie hij of zij is.

Dit plotelement is eigenlijk het minst interessante gedeelte van Snowflake, de nieuwe voorstelling van De Toneelmakerij. Auteur Daniël van Klaveren mikt op een soort combinatie van Netflixseries Sex Education en Black Mirror, maar heeft het puberdrama beter in de vingers dan de spanning van een digitale dreiging. Het mysterie komt nooit van de grond omdat Red Rabbit een geforceerde kapstok is om verschillende verhaallijnen aan elkaar te verbinden.

Dat is jammer, want de worstelingen van de leerlingen van klas 3B met hun online aanwezigheid zijn interessant. Van Klaveren en regisseur Paul Knieriem tonen een sterke affiniteit met de taal en de digitale levens van de smartphonegeneratie en schetsen met dank aan de uitstekende cast enkele ontroerende scenario’s. Jessie (Yamill Jones) heeft een YouTube-kanaal met meer dan honderdvijftigduizend volgers maar worstelt met de vraag of hij op zijn platform uit de kast moet komen; nerd Samy (Van Klaveren) twijfelt of hij een naaktfoto van zichzelf durft op te sturen als het populairste meisje van de klas hem daar om vraagt, en de verlegen Ezra (Stefanie van Leersum) doet zich online voor als iemand anders om het meisje dat hij leuk vindt aan te durven spreken.

Het sterke aan Snowflake is dat de makers de kwetsbaarheid van kinderen op internet tonen, maar tegelijkertijd laten zien dat hun mediawijsheid gelijk op is gegaan met de oprukkende digitalisering. Jessie drijft in een schitterende YouTube-monoloog ongenadig de spot met de internetpaniek die zich met regelmaat van ouders en opvoeders, niet gehinderd door enig verstand van zaken, meester maakt. Die focus was sterker geweest zonder het mislukte en l overbodige thrillerplotje, dat in de ontknoping juist een goedkoop voorbeeld van angstzaaierij blijkt te zijn.