Nadine Visser Europees indoorkampioen horden

EK indooratletiek Nadine Visser werd in Glasgow Europees kampioen op de 60 meter horden. De Nederlandse atletiekploeg presteerde uitstekend op de EK.

Nadine Visser wint de 60 meter horden tijdens het EK Indoor in Glasgow.
Nadine Visser wint de 60 meter horden tijdens het EK Indoor in Glasgow. Foto ROBIN VAN LONKHUIJSEN/ANP

Het is ‘maar’ indoor en het zijn ‘maar’ de Europees kampioenschappen, maar de goede Nederlandse prestaties in Glasgow afgelopen weekeinde zijn wel een indicatie van zowel bemoedigende nationale als persoonlijke ontwikkelingen. Goud voor hordeloper Nadine Visser, zilver voor sprinter Dafne Schipper en brons voor Joris van Gool (60 meter), Lisanne de Witte en Tony van Diepen (beiden 400 meter) onderstrepen dat de Nederlandse atletiek er goed voor staat.

De jarenlange investeringen in centrale trainingen op het nationale sportcentrum Papendal sorteren geleidelijk aan meer effect. Het is een langdurig proces vanwege de moordende concurrentie op vooral de loopnummers, maar de nieuwe namen van medaillewinnaars in Glasgow, zoals Van Gool en Van Diepen, geven aan dat de Nederlandse atletiek in de breedte groeit. Een positieve vaststelling en dat geldt ook voor de bestendiging van hun hoge niveau door Visser, Schippers en De Witte.

Visser

De series en de halve finale gebruikte Visser om in haar ritme te komen, maar in de finale sloeg ze toe. En hoe, met groot vertoon van macht werd Visser Europees kampioen, haar eerste grote titel bij de senioren. De winnende tijd mocht er zijn: 7,87 seconden. Het zilver was voor de Duitse Cindy Roleder in 7,97 en het brons ging naar de Wit-Russin Elvira Herman, de Europees kampioen outdoor van 2018.

Hordenloopster Nadine Visser is Europees kampioen. Foto ROBIN VAN LONKHUIJSEN/ANP

Visser kende in aanloop naar de EK indoor de nodige twijfels. Een zware trainingsstage in Zuid-Afrika en wat tegenvallende wedstrijdresultaten kwamen haar zelfvertrouwen niet ten goede. Ze was op zoek naar het juiste ritme, dat voor een hordeloper zo bepalend is in een race. Ze nam in de week voor de EK veel rust en voelde eenmaal in Glasgow haar vorm groeien. Dat bleek zondagavond, toen ze na een felle start goed uitkwam bij de eerste horde en daar een vlekkeloze race op kon laten volgen. Europees kampioen, een titel die Visser meer dan verdiende.

Lees ook dit portret van Nadine Visser

Schippers

Terug is Schippers nog niet helemaal, maar ze groeit toe naar haar oude niveau uit 2015 en 2016, toen de sprinter op de 200 meter achtereenvolgens wereldkampioen werd en olympisch zilver won. Tussendoor behaalde ze ook nog WK-zilver op de 100 meter. Maar Schippers bewees bij de EK indoor dat ze op de weg terug is na twee beroerde jaren onder de Amerikaanse coach Rana Reider. Terug bij haar oude, vertrouwde trainer Bart Bennema oogt en loopt ze weer als de atlete met die duivelse laatste versnelling in haar benen.

Bij de EK indoor was de oude Schippers weer zichtbaar. En dat beseft ze zelf ook, want Schippers was dolblij met zilver. Omdat ze zich langzaam maar zeker weer de oude voelt, maar ook omdat ze zowel mentaal als fysiek een zware week achter de rug had. Nadat Schippers thuis van de trap was gevallen, was het vanwege lichte rugklachten lange tijd onzeker of ze wel zou starten in Glasgow. Uiteindelijk was ze fit en moest ze in de finale alleen de Poolse Ewa Swoboda voor laten. Geen verrassing, want bij alle indoorwedstrijden had die al sneller gelopen. Geruststellend: Schippers liep met 7,14 seconden haar snelste tijd van het seizoen.

Van Gool

Voor de grootste Nederlandse verrassing in Glasgow zorgde Van Gool op de 60 meter. Vanuit het relatieve niets sprintte de kleine Brabander naar een bronzen medaille in 6,62 seconden, een evenaring van zijn persoonlijk record. Europees kampioen werd de Slowaak Jan Volko in 6,60.

Van Gool is klein en gedrongen, maar voor niemand bang. En hij heeft lak aan reputaties. In Glasgow, zijn eerste grote toernooi, presenteerde de 20-jarige atleet uit Rijen zich als een zelfverzekerde atleet, die zich niet liet intimideren door de nieuwe omstandigheden. Als een volleerd sprinter met een strijdplan schoot hij als een speer uit de startblokken om met een hoge pasfrequentie richting finish te rennen, met de bronzen medaille als beloning. En zoals het een branieachtige sprinter betaamt, maakt Van Gool geen geheim van zijn ambities: hij wil over anderhalf jaar starten op de 100 meter bij de Olympische Spelen in Tokio.

Van Diepen

De tweede Nederlandse verrassing deed zich voor op de 400 meter, waarop Van Diepen in een nieuw Nederlands record van 46,13 seconden naar het brons snelde. De naam Van Diepen mag relatief nieuw zijn, dat geldt niet voor zijn prestaties dit indoorseizoen. Hij won zo’n beetje alle wedstrijden waarin hij startte en had in zijn eerste race al de EK-limiet te pakken.

Van Diepen ontnam bovendien twee weken geleden in Apeldoorn Liemarvin Bonevacia zijn Nederlandse titel. Een verklaring voor zijn progressie is dat Van Diepen traint als een 800-meterloper, waarmee hij zijn duurvermogen heeft verhoogd. In Glasgow moest hij de Noor Karsten Warholm (goud) en de Spanjaard Oscar Husillos (zilver) laten voorgaan, maar nagenoeg op de finishlijn wipte hij ten koste van de Sloveen Luka Janezic naar het podium.

De Witte

Ogenschijnlijk was het brons van De Witte op de 400 meter vrouwen – in een persoonlijk record van 52,34 seconden – een bevestiging van haar status sinds de EK outdoor afgelopen zomer in Berlijn. Daar werd De Witte eveneens derde. Maar haar race vertelde een heroïscher verhaal. De Witte had de moeilijke en ongewenste baan één toegewezen gekregen. Ze moest hard knokken voor een goede positie en met een slimme manoeuvre binnendoor stelde ze de derde plaats veilig. Europees kampioen werd de Zwitser Léa Sprunger in 51,61 seconden.