‘Nederland loopt achter in het genre gay romance’

In Mediavreters vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken.

Bart Verhoeven (35) en Marjan Veen (51) bestempelen elkaar als soulmates en zijn elke week in een filmhuis te vinden. Samen houden ze het filmblog De Protagonisten bij. Marjan: „Was ik een jongetje, dan was ik Bart. Hij kwam stage lopen op het stedenbouwkundig bureau waar ik al werkte. Door de muziek die hij me aanraadde, kwamen we erachter dat we dezelfde smaak hebben. Voor ons geldt bij zowel films als muziek: hoe zieliger hoe beter.

Bart: „The Broken Circle Breakdown, over een stel dat hun kind verliest, is voor mij de beste film aller tijden. Na afloop heb ik nog een half uur gehuild.”

Marjan: „Ik hou het meest van sociaal-realistische drama’s. Als je zelf baalt van je leven en je ziet zo’n verhaal valt het allemaal wel mee. Sommige mensen vinden ontspanning in romantische komedies, omdat ze weten wat ze krijgen. Voor ons is ontspanning kijken naar de realiteit, maar dan iets erger dan je zelf meemaakt.”

Bart: „Daarom heb ik een voorkeur voor Franse films, die zijn heel echt.”

Marjan: „Veel acteurs in de Engelse films die we zien, de zogeheten Kitchen Sink Drama’s, worden gewoon van straat geplukt. Katie Jarvis in Fish Tank bijvoorbeeld, speelt iemand uit de lage sociale klasse die ver wil komen met dansen. Haar prestatie laat ook de kracht van regisseur Andrea Arnold zien. Knap hoe ze dat uit een onervaren iemand krijgt.”

Bart: „Alleen over Aziatische films zijn we het oneens. Ik hou van de uitdaging, Marjan kan ze niet zo goed hebben.”

Marjan: „De omgangsvormen zijn heel anders dan hier. Ik kan me er niet zo goed in verplaatsen. We hebben allebei iets heel ingrijpends meegemaakt. Bart is nadien meer gaan schrijven, voor mij werd het een opgave.”

Bart: „Ik was bij de aanslag op luchthaven Zaventem. De bom ontplofte tien meter bij me vandaan. Op een splinter na had ik niks. Ik heb veel geluk gehad. In de rij waar ik stond zijn tien of twaalf mensen overleden.”

Marjan: „Tegelijk werd bij mij een voorstadium van borstkanker geconstateerd waar ik meteen voor behandeld moest worden.”

Bart: „Zes minuten na de aanslag belde ik Marjan.”

Marjan: „Ik wist het eerder dan het nieuws.”

Bart: „Sindsdien geniet ik meer van het leven. Dat klinkt cliché, daar heb ik in films juist een hekel aan. Lachend: In een film was het interessanter geweest als ik dood was gegaan. Films moeten vooral niet voorspelbaar zijn.”

Marjan: „Door Shame, over seksverslaving, ben ik gaan nadenken waarom ik het zó goed vond. De kijker krijgt geen uitleg. Hoe je de relatie tussen de broer en zus in de film interpreteert is helemaal aan jou en zegt veel over je referentiekader.”

Bart: „Een happy end vinden we niks, dan kan een personage dus eigenlijk beter overlijden.”

Marjan: „Het is mooier om te zien hoe iemand daarmee omgaat en het leven wel of niet weer oppakt.”

Bart: „Afgelopen jaar keek ik 215 films.”

Marjan: „Ik kijk er een stuk minder, omdat ik ook nog mijn Goodreads-leeslijst bij wil houden. Ik lees veel Engelstalig, vooral gay romance. Dat genre is op de Nederlandse markt niet echt vertegenwoordigd. In die boeken zit een liefdesverhaal, maar ook strubbeling. Afwijken van het geijkte pad gaat daar nu eenmaal mee gepaard.”

Bart: „Zij las afgelopen jaar wel honderd boeken, ik twaalf.”