‘Wat zou ik dit land graag verlaten – maar dan samen met Charly’

Proces om ontucht Spanje houdt vast aan de eis van vier jaar voor de van ontucht verdachte tiener. Zijn ouders en broer houden hun hart vast.

Paleis van justitie in Alicante, waar het proces tegen Charly T. plaatsvindt.
Paleis van justitie in Alicante, waar het proces tegen Charly T. plaatsvindt. Foto NRC

Met gemengde gevoelens lopen de vader en moeder van Charly T. na een urenlange zitting in het Paleis van Justitie in Alicante de deur uit. De tweede procesdag tegen de 17-jarige Nederlander is ten einde, maar de nachtmerrie voor de familie is nog niet voorbij.

Aanklaagster Margarita Campos Pozuelo houdt vast aan een gevangenisstraf van vier jaar plus een jaar onder toezicht. Rechter María Amor Martínez Atienza zal komende woensdag met haar conclusies naar buiten komen, om later deze maand uitspraak te doen. „Ik weet het niet goed meer. Ik blijf toch maar hoop houden op een goede afloop”, stamelt vader Marco.

Wat voor Marco (53) op 16 augustus 2018 begon als een incident, veranderde in een zaak die het leven van het hele gezin overhoop gooide. Terwijl een deel van de familie al op de terugweg was van een zomervakantie, bleef hij noodgedwongen in Alicante om zijn zoon bij te staan.

Twee Engelse meisjes van 12 en 14

Charly werd door twee Engelse meisjes van 12 en 14 jaar, met wie hij onder invloed van drank in een zwembad was geweest, beschuldigd van seksueel misbruik. Charly ontkende en stelde dat alles met wederzijdse instemming was gebeurd. De meisjes mochten terug naar Engeland, Charly werd direct voor zes maanden in voorarrest geplaatst.

Marco keerde alleen terug naar Nederland, terwijl zijn tienerzoon opgesloten zat tussen veroordeelde minderjarige criminelen. „Tijdens al die uren in de auto besefte ik langzaam maar zeker dat het mis is. Sindsdien staat mijn leven en dat van mijn gezin volledig op zijn kop. Het vreet aan je”, zegt Marco in een restaurant in het plaatsje Villena waar Charly in de jeugdgevangenis La Villa zit .

Slechte film

Marco en zijn ex-vrouw hebben zeseneenhalve maand moeten wachten op dit moment. „Aanvankelijk probeerde ik nog wel door te werken als klusjesman”, vertelt Marco. „Maar daar kwam eigenlijk niets meer van. Het leek allemaal zo onwaar. Alsof we in een slechte film terecht waren gekomen. Ik ben wanhopig op zoek gegaan naar hulp.”

Nadat Marco aanvankelijk vergeefs een beroep deed op de Nederlandse ambassade – „die stelden een bijbel in het vooruitzicht” – ging hij zelf op zoek naar Spaanse advocaten en zocht de publiciteit. „ Dan maak je mee wat de macht van de media is. De Nederlandse ambassadeur in Spanje kwam in actie, Tweede Kamerleden stelden vragen aan minister Blok [Buitenlandse Zaken, red.], de stichting Prison Law bood hulp aan en de Nederlandse advocaat Robert Malewicz stortte zich op de zaak.”

Ondanks druk van de Nederlandse regering werden verzoeken om Charly het voorarrest in Nederland te laten uitzitten, afgewezen. Volgens rechter Martínez Atienza was er sprake van „vluchtgevaar”. Ze kon daaraan vasthouden omdat er voor het uitleveren van minderjarige verdachten geen verdrag bestaat tussen Spanje en Nederland. Wel voor volwassenen. „Charly bleek overal tussenin te vallen”, verzucht Marco.

Nadat de rechter het voorarrest verlengd had tot de maximale duur van negen maanden, kwam het dan toch tot een zaak. Op 22 februari werden verschillende getuigen gehoord – onder wie Marco en Charly’s halfbroer Mark (26). Pers en publiek mochten er niet bij. De rechtbank in Alicante is wars van publiciteit over de zaak en doet geen enkele mededeling. Bezoek aan Charly werd NRC om onduidelijke redenen verboden.

Maarten Derksen, die namens de Nederlandse ambassade aanwezig is bij het proces, stelt dat het niet eerder voorkwam dat een minderjarige Nederlander zolang vast zat voordat het tot een zaak kwam. Het hoofd consulaire zaken zegt in de praktijk niet meer te kunnen doen dan „de procesgang volgen”.

Op het moment dat Charly weer wordt afgevoerd naar jeugdgevangenis La Villa, vertelt Salvador Estevan Soler, diens Spaanse advocaat, dat deze dag volgens de deskundigen niet overtuigend kon worden bewezen dat gevonden DNA-materiaal op het lichaam van een van de Britse meisjes van Charly is.

Het bewijs blijft daardoor grotendeels afhangen van een verklaring van een 12-jarig meisje, zegt hij in het halletje van het zogenoemde Juzgado de Menores.

„Vijftig procent”, schat de raadsman de kans in dat zijn cliënt wordt vrijgesproken. „Voor mij is het duidelijk dat er onvoldoende bewijs is. Maar het is nu aan de rechter.”

Vader Marco staat er naast. „Ik heb het wel gehad in Spanje”, verzucht hij. „Wat zou ik dit land graag verlaten – met Charly.” De volgende dag staat evenwel een nieuw bezoek gepland aan de jeugdgevangenis.