Een wedstrijd van Real, de perfecte plek om te praten over hoe het echt met je gaat

Voetbaluitje Ze gaan naar Madrid, Napels of Liverpool. Perfecte bestemmingen voor een weekend waarbij voetbal de hoofdrol speelt. „Als je samen Messi hebt zien spelen, kun je daar nog jaren op teren.”

Ze staan op Schiphol en in de vertrekhal van Stena Line in Hoek van Holland: groepjes mannen van wie zich een lichte opwinding meester heeft gemaakt, biertje in de hand, soms de sjaal van een club losjes om de hals.

Ze gaan op voetbalreis.

Een voetbalwedstrijd van een profclub in het buitenland bezoeken is al lang niet meer voorbehouden aan fanatieke supporters die meereizen met hun club. Goedkope vliegtickets en de steeds betere (online) verkrijgbaarheid van kaarten voor wedstrijden hebben ervoor gezorgd dat het voetbaltoerisme een grote vlucht heeft genomen.

In de meeste gevallen is de voetbalreis een aangeklede stedentrip, waarbij in een weekend het bezoeken van een voetbalwedstrijd wordt gecombineerd met toeristische bezigheden. Vaders en zonen gaan op voetbalreis, complete gezinnen maken ze ook. En vriendengroepen dus. Van alle reizen die aanbieder VoetbalTravel verkoopt, wordt ruim 20 procent door groepen vrienden gemaakt.

Wat is de aantrekkingskracht van de gezamenlijke voetbalreis, die voor veel vriendengroepen zo groot is dat ze er een jaarlijkse traditie van maken?

Allereerst uiteraard de gedeelde liefde voor het voetbal. Of preciezer gezegd: voor de voetbalcultuur.

„Mijn vrienden en ik hebben het sterke verlangen om te worden meegezogen in de sfeer rond het stadion. Het is fantastisch om dat te beleven. En in elk land is het weer anders”, zegt Marc Evers (42) uit Tilburg. Hij maakt al dertien jaar voetbalreizen, in groepen met wisselende samenstelling. „Ik ga regelmatig met een groep vrienden, ook heb ik met mijn vader trips gemaakt. Recent was ik met mijn beste vriend in Madrid.”

Eén dag staat in het teken van voetbal, de andere dag hangen we de toerist uit

Nancy Erkenbosch

Daarnaast is er de voorpret. Die is voor voetbaltoeristen minstens zo belangrijk als de wedstrijd zelf, misschien zelfs belangrijker. Jack de Vries (58) uit Franeker bijvoorbeeld ziet soms wedstrijden waarvan hij denkt: hiervoor hoef je echt niet naar het buitenland. „Maar dat is niet erg. Wij zijn een paar uur voor de wedstrijd al bij het stadion te vinden. Dan gaan we genieten.”

‘Meest pure sfeer in Engeland’

Jack de Vries heeft al meer dan twintig voetbalreizen achter de rug. In 2000 ging hij voor het eerst met zijn oudste zoon, die toen twaalf was. Daarna sloot zijn andere zoon aan, weer later ook twee schoonzoons. Jack de Vries: „Ik ben bij FC Barcelona, Real Madrid en Paris Saint-Germain geweest. Prachtig!” Maar, zegt hij, „de meest pure sfeer” vind je in het Engelse voetbal. „En dan vooral bij wat kleinere clubs, die nog niet verpest zijn door de commercie. Eén van mijn beste herinneringen is aan Leeds United, een club met zo’n mooi oud stadion. Je kunt daar nog gewoon een kaartje aan het loket kopen.”

Ook vrouwen gaan op voetbalreis. Zoals Nancy Erkenbosch (43) uit Den Haag, die om de paar jaar met hetzelfde clubje van vijf een wedstrijd in het buitenland bezoekt: drie vrouwen, twee mannen. „Ik kan me maar één moment herinneren waarop het verschil opviel tussen de mannen en de vrouwen . Dat was toen we in een tapasbar in Liverpool de Spaanse voetballer Xabi Alonso tegenkwamen. Mijn vriendin en ik wilden meteen met hem op de foto, maar de mannen vonden dat geen goed idee. Dat vinden ze dan toch wat minder stoer, denk ik.”

Lees ook de column van Japke-d. Bouma: Zwolsche Boys, Quick Boys. Wat nou boys?

Wanneer de eerste ideeën voor een nieuwe reis in de appgroep worden besproken, of bij een borrel in de kroeg, komt niet iedere club zomaar in aanmerking, zegt ze. „We houden van clubs met een rauw randje, volkse clubs. De beleving van de supporters is daar net wat intenser. We zijn naar Napoli geweest, en naar Atlético Madrid. Maar Liverpool, de club die ik tien jaar geleden als eerste bezocht, heeft nog altijd de meeste indruk op me gemaakt. Het is geweldig om te zien hoe fanatiek Liverpool-fans zijn.”

Niet alleen naar het voetbalstadion

Net als Marc Evers en Jack de Vries houden Nancy Erkenbosch en haar vrienden ervan vroeg naar het stadion te gaan, om de sfeer te proeven. „Er langzaam in zakken”, noemt ze dat. „Een beetje rondhangen, wat drinken, wat eten. En altijd weer hetzelfde liedje; dat we rond zo’n stadion niets lekkers kunnen vinden om te eten. Maar ja, dat hoort er dan een beetje bij.”

Want ook dat is belangrijk: naast de belevenis van het voetbal is er tijdens de trip tijd voor cultuur en lol en goede gesprekken. Marc Evers let bij het boeken van een reis niet alleen op de voetbalclubs die hij wil bezoeken, maar ook op wat steden te bieden hebben. Er moet meer te beleven zijn dan alleen voetbal. „Madrid is misschien wel mijn favoriete stad. Met Real en Atlético heb je er niet alleen twee fantastische clubs, de stad zelf is ook geweldig. Tijdens onze laatste trip zijn we naar het Prado geweest, dan zie je in één weekend niet alleen een mooie wedstrijd, maar ook nog eens prachtige kunst.”

Lees ook het interview met hoogleraar psychologie Ap Dijksterhuis: ‘Reizen is goed. Ook als je het eigenlijk niet durft’

Het combineren van voetbal met cultuur en gesprekken maakt het weekend ook praktisch. Nancy Erkenbosch: „Toen we voor het eerst gingen, waren we nog collega’s van elkaar bij het ministerie van Sociale Zaken. Inmiddels werken we allemaal ergens anders, dus onze voetbaltrips krijgen steeds meer het karakter van een reünie.”

Dan is het ook fijn dat het weekend volgens een vast stramien verloopt: iedereen weet wat de bedoeling is. „Dat maakt het makkelijk om de vriendschap snel weer op te pakken. Eén dag staat in het teken van voetbal, de andere dag hangen we de toerist uit. Met één vriendin ga ik altijd ’s ochtends hardlopen, om de stad ook nog op een andere manier te zien.”

De combinatie van voetbal en stedentrip zorgt er ook voor dat de vriendschap naar een hoger plan wordt getild. Marc Evers: „Het zijn de perfecte omstandigheden om te praten over hoe het echt met je gaat.” En je krijgt gedeelde herinneringen. „Je gaat samen op in die voetbalsfeer, staat arm in arm te juichen als de thuisclub scoort. Vergis je niet: als je samen Messi hebt zien spelen, dan kun je daar nog jaren op teren.”