Youp 65: Op volle kracht verder

Cabaret Gas terugnemen? Youp van ’t Hek – vandaag 65 geworden – piekert er niet over. Zijn vastberadenheid door te werken spat van de pagina’s van zijn net verschenen terugkijkboek.

Youp als rouwclown.
Youp als rouwclown. Foto Marcel van der Vlugt

Youp van ’t Hek is jarig. Hij is deze donderdag 65 geworden – wat tot voor kort de pensioengerechtigde leeftijd heette. „Nog steeds houden veel leeftijdgenoten het werk dan voor gezien,” zegt hij. „Ik niet. Hoe ouder, hoe panischer ik word. Het leven mag niet stoppen. Er moet gelachen worden. Hard en vrolijk. Of zoals ik onlangs tegen een journalist zei: ik wil nog één keer vlammen voor mijn crematie!”

De cabaretier annex columnist noteerde deze woorden in het lijvige terugkijkboek Youp als beroep waarmee vandaag zijn verjaardag wordt gevierd – een joyeuze greep uit de overstelpende stapel foto’s en knipsels in zijn privé-archief, gelardeerd met veel nieuwe en sommige eerder geschreven herinneringen aan zijn succesvolle beroepsbestaan.

Zijn vaste voornemen om op volle kracht verder te gaan, tintelt van de pagina’s. Maar dat niet alleen. Het blijkt ook uit zijn daden. Zo speelde hij eerder deze week de première van zijn nieuwe theaterprogramma Met de kennis van nu, dat alles bij elkaar zo ongeveer zijn 28ste moet zijn. En in dit boek speculeert hij ook alweer over een volgende oudejaarsconference – dat zou dan, op 31 december 2020, zijn tiende worden. „Of ik de tiende conference ga halen?” schrijft hij. „Wat mij betreft wel. En dan met pensioen? Ik dacht het niet.”

Al even vastberaden is Van ’t Hek over het voortbestaan van zijn wekelijkse NRC-column. In een apart hoofdstukje vertelt hij hoe zijn vrijdagen al meer dan dertig jaar in het teken staan van het schrijven van die column – en dat het niet uitmaakt waar hij die dag is: „Kan Drachten zijn, maar ook Tokio of Napels. Ik sla in principe geen week over.” Hij neemt zelfs nooit meer een zomerse vakantiemaand vrijaf, zoals in het begin. Een brief van een lezer die zich over die lange afwezigheid beklaagde, bracht Van ’t Hek op andere gedachten: „Dan maar geen vakantie, dacht ik toen. Ook geen week. Laat staan twee weken. Schrijven zul je.”

In zijn agenda wordt de vrijdag steevast leeg gehouden. „Ik moet op vrijdag schrijven”, stelt Van ’t Hek vast. „Zoals anderen op zondag een kerk of een sportclub bezoeken. De vrijdag is voor mij heilig. En wat mij betreft blijft hij dat nog jaren.” Ook in dat opzicht blijft alles dus bij hetzelfde. Youp van ’t Hek is 65, maar dat maakt geen verschil.

Youp als beroep. uitg Thomas Rap, € 39,99