Recensie

Een cascade van geslaagde sabotage-acties

Frederick Forsyth De grootmeester van de faction-thriller schreef een boek over een jonge hacker die wereldmachten tegen elkaar opzet.

Geloof nooit een schrijver op zijn woord. In september 2016 maakte de toen 78-jarige Frederick Forsyth bekend dat hij met schrijven was gestopt. Hij volgde het advies van zijn vrouw, zei de Britse thrillerschrijver. Voor expedities naar verre landen, ter voorbereiding op nieuwe romans, was hij te oud geworden.

Maar zie daar: de grootmeester van de faction-thriller is weer achter zijn typemachine gekropen. Met De Vos heeft hij er een zeventiende roman uitgeperst.

Het nieuwe boek kan niet tippen aan The Day of the Jackal (1971), Forsyths legendarische debuut over een huurmoordenaar die de Franse president De Gaulle moet vermoorden. Maar geldt dat niet voor alle boeken die hij sindsdien publiceerde?

De Vos is een prettige verrassing, zeker geen doorsnee-thriller. Hoofdpersoon is Sir Adrian Weston, het gepensioneerde hoofd van de Britse geheime dienst. De Britse premier doet een beroep op hem: een Brit heeft de databanken van het Pentagon en de CIA gehackt en de Amerikaanse president eist uitlevering van de computerinbreker.

Het cyberspace-genie dat de strengst beveiligde firewalls ter wereld kraakte, blijkt een 17-jarige scholier met het syndroom van Asperger. Kwaad heeft de jongen niet in de zin. Hij is geen dief of saboteur; kijken of hij binnen kan komen, is alles wat hij doet. Weston weet uitlevering van de kwetsbare jongeman te voorkomen, met zijn voorstel om hem los te laten op de databanken van Iran, Noord-Korea en Rusland, de vijanden van de VS. Met hulp van de Vos orkestreert Weston een cascade van geslaagde sabotage-acties. De getroffen landen zetten vervolgens hun geheime diensten in om de jonge hacker te liquideren.

Wat De Vos zo onderhoudend maakt, is dat Forsyth allerlei actuele ontwikkelingen in zijn verhaal vervlecht. Van de wijze waarop de overgelopen Russische dubbelspion Sergej Skripal en zijn dochter door de Russische geheime dienst met zenuwgas werden vergiftigd, tot de recente pogingen van Donald Trump om met Kim Jong-un afspraken te maken over het Noord-Koreaanse kernwapenprogramma.

De 80-jarige Forsyth wekt de indruk nog altijd goed geïnformeerd te zijn over wat er speelt op het wereldtoneel. Zijn beschrijvingen van de grote leiders is tamelijk vernietigend. Trump is een ijdeltuit die droomt van de Nobelprijs voor Vrede en daarom blind is voor de meedogenloosheid van Kim. Poetin, die hij net als Trump niet bij naam noemt, wordt omschreven als ‘een kleine, voormalige schurk van de geheime politie’ die samenspant met criminelen en oligarchen. Door het Westen afhankelijk te maken van goedkoop Russisch gas, hoopt de Russische leider zijn land weer net zo machtig te maken als onder Stalin.

Sinds zijn in 2015 verschenen autobiografie schreef Forsyth opinie-artikelen en columns voor kranten en tijdschriften. De Vos lijkt daar enigszins de sporen van te vertonen. Een onsje minder uitleg over de toestand in de wereld en een fractie meer verhaal en karaktertekening, zouden van Forsyths zwanenzang (?) een nieuw meesterwerk hebben gemaakt.