Albumoverzicht: rijk album Lucky Fonz III, Rina Mushonga biedt intelligente popparels

Recensies De muziekredactie van NRC bespreekt nieuwe muziek. Deze week recensies van Lucky Fonz III, Rina Mushonga, Lucie Horsh en Panda Bear.

  • ●●●●

    Lucky Fonz III: Multimens

    Lucky Fonz IIIPop: Na zijn hitsingle ‘Ik heb een Meisje’ (2010) legt Otto Wichers alias Lucky Fonz III zich toe op wat hij zelf ‘buitenstaandersmuziek’ noemt. Zijn derde Nederlandstalige album Multimens is zijn meest avontuurlijke tot nu toe, met inbreng van twaalf verschillende producers die er een lappendeken van uiteenlopende stijlen van gemaakt hebben. De akoestische gitaar moet wijken voor de primitieve elektronica van het naar de klassieke Roland-drumcomputer verwijzende ‘909’ en de knipoog naar early house in ‘Machteloos’ . Elders vechten doodsverlangen en reïncarnatie om voorrang en is de muziek van ‘In Utrecht Wonen Meisjes’ expres onaf. Lucky Fonz rockt in ‘Ruwe Bolster, Blanke Pit’ en zoekt de grenzen van absurdisme in ‘Wanneer Gaan We Zoenen’ . Multimens is een rijk album dat zich niet laat ringeloren door de regels van het singer-songschrijversambacht. Jan Vollaard

    Tour vanaf 21/3. Zie: luckyfonziii.com

  • ●●●●

    Rina Mushonga: In A Galaxy

    Rina MushongaPop: Londen is goed voor Rina Mushonga. De zangeres met Nederlandse en Zimbabwaanse roots is gewend om de globe over te trekken, maar veel van wat haar muzikaal vormt lijkt ze nu te vinden in haar nieuwe thuis in de Londense wijk Peckham. Daar kwam In A Galaxy tot stand, een opmerkelijk rijk album. Haar diepe stem wordt ondersteund door aanzwellende synthesizers en verwijzingen naar afropop uit de jaren tachtig en artiesten die daar op voortborduurden zoals Paul Simon. Dat geluid, maar dan in een ‘African dancehall club’, zoals ze het zelf treffend omschrijft. Ondanks de uitbundige instrumentatie waarin steeds iets nieuws te ontdekken valt, trekt Mushonga de nummers naar zich toe met haar karakteristieke stem. Er staan intelligente popparels op het album. Bijvoorbeeld ‘Nicisc0’, dat over het anti-racismedebat blijkt te gaan. Op afsluiter ‘Jungles’ klinkt Mushonga als Tracy Chapman op de dansvloer. Leendert van der Valk

  • ●●●●

    Lucie Horsch & Academy of Ancient Music: Baroque Journey

    Lucie Horsch & Academy of Ancient MusicKlassiek: Zo vanaf de zeventiende eeuw gingen jongelui uit welgestelde families vaak op een Grand Tour door Europa om ervaringen te verzamelen . Op haar nieuwe album Baroque Journey gaat de 19-jarige Nederlandse blokfluitist Lucie Horsch op een soortgelijke reis - alleen dan muzikaal - door de muziek van de zeventiende en achttiende eeuw, de bloeitijd van haar instrument.

    Haar Vivaldi-album kreeg twee jaar geleden meteen de Edison voor het beste debuut. De zangerige verwondering daarvan heeft ze weten te bewaren. Haar talent is gerijpt, maar heeft niets aan onbevangenheid verloren. De droefenis van Bachs ‘Erbarme dich’ en Purcells ‘Dido’s Lament’ zijn even geloofwaardig als de jeugdige virtuositeit van de ‘Badinerie’. Horsch beheerst de blokfluiten niet alleen in mechanisch opzicht, maar laat ze ook menselijk klinken. Joost Galema

    Tour: 28/2 Groningen, 1/3 Heerlen, 2/3 Rotterdam, 3/3 Amsterdam.

  • ●●●●●

    Panda Bear: Buoys

    Panda BearPop: Panda Bear, niet te verwarren met Gold Panda en Grizzly Bear, is de eenmansband van Noah Lennox. Op dit nieuwe, zesde album speelt Lennox, ook lid van het Newyorkse experimentele gezelschap Animal Collective, vooral akoestische gitaar. Op eerdere solo-albums, zoals Panda Bear Meets The Grim Reaper (2015), legde hij nog zompige lagen aan van elektronisch gefreak, om zijn funky zangstem te aan te jagen. De muziek is nu simpeler. Een gordijn van akoestische gitaarklanken omlijst Lennox’ volle stem. Dat gordijn wordt nu en dan opzij geschoven voor elektronisch gezucht en gepruttel (‘Inner Monologue’), maar de gitaar is leidend. Dat wil niet zeggen dat Lennox nu een klassieke ‘singersongwriter’ is, daarvoor is de klank van zijn zang te zeer bewerkt. Een poolwind zette zich vast op zijn stem of een hakselaar manipuleerde de lettergrepen. Ook in deze intiemere sfeer weet Lennox nog vervreemding te suggereren. Hester Carvalho