Aanwinst Nova is de gang naar Bergschenhoek waard

Bergschenhoek, februari 2019Restaurant Nova.Foto: Walter Herfst
Bergschenhoek, februari 2019Restaurant Nova.Foto: Walter Herfst

Toen Martin en Saskia Vaandrager in 2014 pal naast de zuidelijke toren van de Koningshavenbrug hun restaurant De Hef openden, wisten zij dat hun aanwezigheid op het Stieltjesplein van beperkte duur zou zijn. In het kader van de herontwikkeling van dit deel van de stad moet het pand worden gesloopt.

Van de rivier die Rotterdam zijn voorspoed bracht, zijn de Vaandragers nu verhuisd naar de rivier die Rotterdam zijn naam gaf. Hun nieuwe zaak Nova ligt in Bergschenhoek maar kijkt over de Rotte uit op het oostelijke stadsdeel Ommoord. Vanaf de Molenlaan kom je er over een donkere kronkelweg die dwars door een bos voert, zodat je blij bent als je na de zoveelste bocht de lichtjes van het restaurant ontwaart.

Nova is na De Hef een flinke stap voorwaarts: de zaak is minstens twee keer zo groot en beschikt bovendien over een aparte zaal voor feesten en partijen die op deze zaterdagavond vol zit. In het restaurant tellen we in de gauwigheid zo’n 50 couverts. We zitten in comfortabele kuipstoeltjes aan een fraai tafeltje van teakhout langs de wand en bewonderen de in visgraatmotief gelegde eiken vloer. Ik heb uitzicht op de levendige keuken. Van lieverlee loopt de zaak vol; jonge vrouwen in grijze Nova-T-shirts bewegen zich met borden en flessen en glazen tussen de tafels.

Keuzemenu

Het principe is eenvoudig: voor 39,50 euro bestel je een viergangenmenu met keuze uit vier voor-, vier tussen-, vier hoofd- en drie nagerechten; in sommige gevallen betaal je een bescheiden supplement.

De wijnen die per glas worden geschonken kosten 4 of 6 euro: alleszins overzichtelijk, daarom beginnen we met een glas champagne dat voor 10,50 euro op de kaart staat maar op de rekening maar 9,50 euro doet. Wel worden de glazen ingeschonken geserveerd, hoe weten we dan dat het niet de cava is? „Nou, dat proeft u wel, hoor”, zegt Saskia Vaandrager, maar ze is niet te beroerd om er de fles bij te halen zodat we met eigen ogen kunnen zien wat we drinken. Mijn carpaccio is rijkelijk voorzien van eendenleverkrullen (2,50 euro extra). Het vlees is zo dun gesneden dat je de krant erdoorheen zou kunnen lezen. Het geheel is romig in de mond met, door de geroosterde pijnboompitjes en de drooggebakken spekjes, knapperige accenten. De hummus met gekaramelliseerde geitenkaas is opgemaakt als een beschuitje. „Ik vind het lekker”, zegt mijn vrouw, en als mijn vrouw dat zegt is het ook zo.

De chef zelf serveert de tussengerechten: kerriesoep met garnalen, gekaramelliseerde macadamian, aubergine, tomaat, rode paprika en bloemblaadjes van afrikaantjes. „We gaan hier ook een moestuin beginnen”, zegt hij na zijn opsomming: op termijn zijn al die fleurige ingrediënten dus van eigen oogst.

Ik bestelde de gepocheerde sliptong met hazelnootravioli die in een sausbadje op tafel komt, de vis zo net-aan gegaard dat de filets bij het oprollen niet in stukjes zijn uiteengevallen. Van de overkant komen goedkeurende geluiden, ik ruik de zachte kerriegeur boven mijn vis uit. Die had inderdaad nog wel een smaakaccentje mogen hebben.

Miin hoofdgerecht is de gekonfijte eendenbout met crème van pastinaak, voor mijn vrouw is er kabeljauw in kreeftenschuim, ook weer een plaatje om te zien. Het eendenvlees valt van het bot, het is haast zoet van smaak waarbij pastinaak en paksoy voor een fris contrapunt zorgen. Ook de desserts mogen er wezen: ik ben bijzonder ingenomen met mijn krokante filodeeg met hazelnootcrème en roomijs van kaneel en zoethout.

Op weg naar huis vragen wij ons af hoe de Vaandragers het ervoor kunnen doen: bij Nova is de prijskwaliteitverhouding absoluut in het voordeel van de gast. Mooie, met zorg bereide ingrediënten, heerlijke wijnen, prettige bediening op een pittoreske plek net buiten de stad.

Frank van Dijl is culinair recensent en journalist.