Recensie

Rijzende ster Jay Prince uit zijn dankbaarheid in de Melkweg

Hiphop Het best is de Londense rapper Jay Prince als hij ingewikkelde zinnen met zijn ogen dicht op het publiek afvuurt. Hij is dankbaar voor elke stap die hij heeft kunnen zetten, en deelt dat met de Melkweg in Amsterdam.

Jay Prince tijdens een concert in Londen in 2016.
Jay Prince tijdens een concert in Londen in 2016. Foto Richard Isaac/REX/Shutterstock

Zijn optreden in Amsterdam is het eerste van Prince’ eigen tour door Europa. De vorige keer dat hij door het vasteland trok, reisde hij mee als support-act van Chance The Rapper, uit Chicago. De grote interesse van Amerikaanse collega’s in Prince komt niet uit de lucht vallen. Door zijn aanpak klinkt zijn geluid meer Amerikaans dan dat van veel andere Britten.

In het uitverkochte bovenzaaltje van de Melkweg smeedt Jay Prince uit zijn verschillende EP’s van de afgelopen jaren een verhaal waarin hoop, verandering en dankbaarheid een rol spelen, met liefde als rode draad. De sombere beats klinken voller dan op zijn platen, zijn stem iets nasaler maar wel kraakhelder. „Op de een of andere manier moet ik verrotte dingen meemaken om echt goed te zijn in het creatieve proces. Maar daar rolt wel de beste muziek uit”, vertelt hij kalm aan het publiek. Vloeiend rapt hij vervolgens over hoe hij een geliefde mee zou willen nemen naar zijn moederland, een sociaal-culturele noot ontbreekt niet. „See this land ain’t yours, and this land ain’t mine”, rapt hij soepel. En dan, concluderend: „It’s for everybody, we’ve just gotta deal with the fights.

Hij had niet durven dromen dat hij aan de andere kant van het Kanaal uitverkochte shows zou spelen, maar het blijkt geheel terecht. Later in de show zijn er nog wat tropische drums en pompende bassen te horen en pakt hij ook nog zijn gitaar erbij. Maar het best is Prince als hij de iets ingewikkeldere zinnen met zijn ogen dicht vol precisie op het publiek afvuurt. Zijn ster is rijzende en hij is niet van plan om daar een rem op te zetten.