Voormalige United-sterren moeten Salford City naar betaald voetbal leiden

Salford City Zes voormalige vedetten van Manchester United gebruiken hun geld en faam om, in de schaduw van Old Trafford, amateurclub Salford City met reuzenstappen naar het betaald voetbal te leiden.

Twee van de eigenaren van amateurclub Salford City, Phil Neville (links) en David Beckham (met sjaal).
Twee van de eigenaren van amateurclub Salford City, Phil Neville (links) en David Beckham (met sjaal). Foto Martin Ricket/AP

Een wolkbreuk boven Moor Lane, het stadion van Salford City, schrikt bezoekers op een doordeweekse avond niet af. Op de overdekte tribunes ligt de gevoelstemperatuur een stuk hoger dan op straat, waar ijskoud regenwater in stroompjes heuvelaf loopt. Spelers, doorweekt door de hoosbui, krijgen de volle laag van de circa duizend toeschouwers als de bal blijft steken in een modderpoel.

Ruim vier jaar geleden trokken ‘The Ammies’ op een zonovergoten dag nog geen 130 fans. Het sjofele complex oogde door god verlaten. Uitzicht op betere tijden was er niet. De club zat op sportief en financieel vlak aan haar plafond. Een telefoontje op een gure decemberavond veranderde alles. De ‘Class of ’92’, de beroemde lichting van Manchester United, liet via een bevriende oud-speler aan de voorzitter weten grootse plannen te hebben met Salford City.

„We waren onderling verdeeld, totdat Gary Neville bij ons langs kwam”, vertelt toenmalig bestuurslid Frank McCauley. „Toen begrepen we dat we hun voorstel niet konden afwijzen. Zij wilden naar het betaald voetbal, de faciliteiten verbeteren, een vrouwenteam oprichten en een academie beginnen. Daar hadden wij de middelen niet voor. Hun komst voelde als een geschenk uit de hemel. Kijk om je heen. Het is fantastisch.”

Moor Lane lijkt in weinig meer op vroeger. Tony Sheldon runde voorheen de clubshop vanuit een vervallen keet naast de hoofdingang, tegenwoordig verkoopt hij zijn waar in een rood geschilderde kraam op de fanzone. Zijn eclectische verzameling spullen heeft plaatsgemaakt voor replicashirts en exemplaren van het computerspel Football Manager.

Sheldon, bijna blind, klaagt niet. Hij geniet van de toegenomen klandizie. Net als een flink deel van de inwoners van Salford is Sheldon Joods. Oorspronkelijk heette hij Schulman. Zijn vader moest die Germaanse achternaam in de Tweede Wereldoorlog veranderen om mee te kunnen vechten tegen de Duitsers.

Lees ook de reportage over Luton Town, waar het is alsof het leven heeft stilgestaan.

Jachtterrein van gangsters

Voor een enkeling valt de schaalvergroting lastig te accepteren. De voormalige sterren van Manchester United hebben in hun ogen de ziel uit de club gesloopt. Het imago van de stad vaart echter wel bij de overname. Salford vormde het jachtterrein van gangsters; criminele bazen werden op straat doodgeschoten, drugshandel tierde er welig. Deze problemen steken nog altijd de kop op, maar Salford City verlegt de aandacht.

De broers Gary en Phil Neville, Paul Scholes, Ryan Giggs en Nicky Butt – David Beckham kocht zich recentelijk in – gebruikten hun faam op gewiekste wijze. Ze vonden de BBC bereid om een documentaire te wijden aan hun eerste seizoen. Class of ’92: Out of Their League zette Salford City in één klap op de kaart. „Om de serie te laten slagen moesten we meteen promoveren”, legt oud-bestuurder McCauley uit. „Dat lukte. Zo trokken we bakkenvol nieuwe supporters.”

Salford City klom op van het achtste niveau naar de National League, het voorportaal van de Football League, de professionele afdeling. Geduldige bazen toonden de voormalige United-sterren zich niet. Zodra de progressie van het team stagneerde, vervingen ze de trainer voor een meer ervaren opvolger. Sterren uit het eerste seizoen van de televisieserie – aan de derde jaargang wordt gewerkt – maakten geruisloos plaats voor spelers uit een hoger segment.

Het ogenschijnlijk ongelimiteerde budget leidt tot afgunst bij concurrenten. Adam Rooney, die in het pestweer moeilijk uit de voeten kan, kwam over van het Schotse Aberdeen. De spits (30) verdient bij Salford City 4.500 euro per week, een verdubbeling van zijn inkomsten in de Scottish Premier League. Bij het rekruteren van voetballers zetten de eigenaars zonder schroom hun beroemdheid in.

Gary Neville (links) en Paul Scholes, twee van de eigenaren van Salford City. Foto Ed Sykes/Reuters

„Gary Neville sprak met mijn zoon Liam af in het Lowry Hotel”, zegt Ged Hogan als het droog begint te worden. „Daar komt de selectie van Manchester United voor wedstrijden samen. José Mourinho woonde er bijna drie jaar. Dat maakt wel indruk.” Hogan komt al ruim een decennium bij Salford City. Nu Liam de aanvoerdersband draagt iets vaker. „Ik ga ook naar Sheffield United.” Daar speelt jongere zoon Scott, tweevoudig Iers international.

Inmiddels bezoeken gemiddeld 2.600 mensen de thuisduels op Moor Lane. Oorspronkelijke supporters kunnen goed leven met de veranderingen. Slechts een handvol supporters besloot de club de rug toe te keren uit protest tegen de wijziging van de clubkleuren: van oranje naar (United-)rood. Het merendeel constateerde snel dat de laagdrempelige cultuur van Salford City intact bleef.

„De toegangsprijzen zijn hetzelfde gebleven”, verklaart Richard Kedzior. „Voor de bus naar uitduels betalen we tien, vijftien pond als we richting Londen moeten. Spotgoedkoop. De Class of ’92 subsidieert ons. Ik verafschuw modern voetbal, waarin alles om verdienmodellen draait. Maar zeg eerlijk, dit levert hen toch niets op?”

Lees ook het verhaal over Sarpsborg 08, een jonge Noorse dorpsclub die verraste in de Europa League.

Achtergestelde stad

De zes eigenaren trainden als talenten van Manchester United op The Cliff, een mijl verderop. Ryan Giggs, die als vroege tiener schitterde in schoolteam Salford Boys, en David Beckham kochten er hun eerste huis. Paul Scholes werd geboren in Salford. Weinigen twijfelen daarom aan hun intenties om iets terug te doen voor de sociaal-economisch achtergestelde stad met 230 duizend inwoners, ten westen van Manchester.

„Een cynicus zou zeggen: ze bouwen met Salford City verder aan hun merk”, merkt McCauley op. „Maar ze kunnen het zich niet veroorloven om te falen. Ik zie ze niet weglopen.” Datzelfde geldt volgens hem voor de almaar groeiende aanhang en het korps vrijwilligers. „Iedereen wil dezelfde lucht als inademen als David Beckham. Als we in de Football League komen, we staan vijfde, zal dat alleen maar toenemen. Wie wil er niet bij een winnend team horen?”

De kans om de Class of ’92 in het wild aan te treffen, is overigens klein. De agenda’s van Gary Neville (tv-analist en zakenman), Paul Scholes (coach Oldham Athletic), Nicky Butt (hoofd opleidingen Manchester United), Ryan Giggs (bondscoach Wales), Phil Neville (bondscoach vrouwenteam Engeland) en David Beckham (eigenaar Inter Miami) zitten propvol. McCauley haalt zijn schouders op: „Dankzij hen maken we voorheen onbereikbare dingen mee.”