Recensie

Opgeruimde Karin Bloemen verloot oude jurken in nieuwe show

Cabaret De cabaretière vertelt over haar verloren idealen en kilo's, danst en geeft spullen weg in 'Souvenirs', waarin ze opruimgoeroe's parodieert.

Foto Karin Bloemen

Karin Bloemen (58) deelt in haar nieuwe show Souvenirs spullen uit aan haar publiek. Ze geeft niet alleen cd’s en dvd’s weg, maar ook allerlei items uit haar privécollectie, zoals een reiskoffertje met tulpenprint. Bloemen doet dat steeds als een ander typetje: eerst is ze een mevrouw van de platenmaatschappij die met zwaar Engels accent vertelt dat al die cd’s voor geen meter verkopen, daarna een Brabantse opruimgoeroe. Bloemen verloot ook elke avond een jurk die ze al meer dan zeven jaar niet gedragen heeft.

Deze opruimactie past binnen het thema van Souvenirs, een voorstelling over het loslaten van onnodige ballast. Bloemen vertelt over haar verzamelwoede, haar verloren idealen en over de vele kilo’s die ze kwijtraakte.

Typetjes en seksgrappen

Een mooi onderwerp, maar de uitwerking blijft oppervlakkig.

Dat begint al bij het uitdelen van haar spullen. Dat houdt de boel onnodig op en lijkt vooral te moeten afleiden van de matige kwaliteit van de typetjes. Bloemen legt haar typetjes voornamelijk belegen (seks)grappen in de mond. Zo vertelt de mevrouw van de platenmaatschappij dat je die cd’s van Karin Bloemen nog best als cockring kunt gebruiken en maakt de Brabantse opruimcoach grappen over hoe dik Karin Bloemen wel niet is: „Ze gebruikt een eenpersoonsmatras als inlegkruisje.”

Bloemen parodieert verschillende malen spiritual coaches en hun zweverige, duur betaalde adviezen, maar gaat zelf volledig mee in de holle retoriek van het ‘loslaten’. Dat maakt haar voorstelling tegenstrijdig. Wat al dat opruimen en loslaten Bloemen precies heeft opgeleverd, blijft onduidelijk.

Souvenirs zou een persoonlijk programma moeten zijn, maar Bloemen laat nooit het achterste van haar tong zien. Als ze over haar verloren idealen vertelt, doet ze dat achteloos, alsof die er niet meer toe doen. Vroeger stemde ze op de uiterst linkse PSP, nu gelooft ze niet meer in gelijkheid.

Bloemen deelt niet alleen oude spullen uit, maar recyclet ook veel oude liedjes. Zo zingt ze een opvallend matte uitvoering van ‘Lef’. Bloemen en haar fantastische band doen duidelijk hun best om de show te laten swingen, maar Bloemen lijkt niet meer de energie en de power te hebben die ze ooit had.

Flamboyant broekpak

Wel zet Bloemen haar nieuwe gewicht op een slimme manier in. Bloemen opent haar show in uitbundige jurk, maar werpt die al snel van zich af. Onder de jurk komt een flamboyant, zwart broekpak tevoorschijn, met details die herinneren aan de jurken van vroeger. Dit kostuum, naar een prachtig ontwerp van Jan Aarntzen, stelt Bloemen in staat om vrij te bewegen en heftig te dansen, bijvoorbeeld op ‘Unbeschreiblich Weiblich’ van Nina Hagen.

Hoe lekker ze ook danst, Bloemen overtuigt als zangeres allerminst met dit poprepertoire. Ze is sterker wanneer ze een ballad als ‘A million dreams’ zingt, of een krachtig slotlied op een tekst van Jurrian van Dongen, nog altijd een van Nederlands beste liedtekstschrijvers. Op deze momenten laat Bloemen zien nog altijd een goede zangeres te zijn.