Recensie

Recensie

Thee drinken voor de bühne

Documentaire In de ultieme insidersfilms ‘Tea with the Dames’ blikken vier Britse acteerlegendes terug op hun loopbaan. Kan Shakespeare normaal klinken?

‘Tea with the Dames’, een onderonsje tussen acteerlegendes (vanaf links) Maggie Smith, Joan Plowright, Aileen Atkins en Judi Dench.
‘Tea with the Dames’, een onderonsje tussen acteerlegendes (vanaf links) Maggie Smith, Joan Plowright, Aileen Atkins en Judi Dench.

Als je vier actrices bij elkaar zet om herinneringen op te halen, en zeker als ze zo goed zijn als Aileen Atkins, Judi Dench, Joan Plowright en Maggie Smith, allevier geridderd en gelauwerd, dan weet je nooit zeker of ze nou echt de slappe lach hebben of een grappige versie van zichzelf spelen. Dat is waarschijnlijk wat Tea with the Dames ook zo verrukkelijk maakt: ze doen alsof het een onderonsje is, maar stiekem is alles voor de bühne.

Het is wel een totale insidersfilm natuurlijk. Dench (James Bond) en Smith (Harry Potter) zijn buiten het Verenigd Koninkrijk bekender dan de andere twee, en de toneelstukken en films waar ze in hun gesprekken uit citeren en acteurs en regisseurs over wie ze anekdotes ophalen zijn vaak in vergetelheid geraakt.

Vooral film- en theaterliefhebbers die al een tijdje meelopen zullen daar plezier aan beleven. Al zullen jongere acteurs ook nog het een en ander kunnen opsteken van hun gesprekken over de vraag of je Shakespeares poëtische taal ook naturalistisch kunt spelen. Een Midsummer Night’s Dream uit 1968 levert het bewijs: de film mag er dan totaal verouderd uitzien, Dench’ Titania met haar mossige haren en smaragdgroene schmink klinkt ondanks alles alsof ze Shakespeares verzen ter plekke verzint.

Tussen de regels door geeft de film ook een inkijkje in de showbizsociologie van een voorbije tijd: de mannen hadden de macht en Atkins die als tienjarige als danseres optrad voor een exclusief mannelijk publiek noemt die voorbije praktijk inmiddels „bijna pedofilie”.