In het Belgische voetbal komen ze de Godfather weer overal tegen

Mogi Bayat Hij is even hard als charmant en wie hem dwarszit, krijgt gedonder. De baas in het Belgische voetbal, dat is makelaar Mogi Bayat. Sinds hij op borgtocht vrij is, zit de hoofdverdachte in Operatie Propere Handen gewoon weer op de tribune.

Ondanks zijn aanhouding zat zaakwaarnemer Mogi Bayat (r) onlangs toch op de tribune bij Anderlecht. Pikant, zeker omdat captain Adrien Trebel naast hem zat.
Ondanks zijn aanhouding zat zaakwaarnemer Mogi Bayat (r) onlangs toch op de tribune bij Anderlecht. Pikant, zeker omdat captain Adrien Trebel naast hem zat. Foto Virginie Lefour/Belga Photo

Alsof er niets gebeurd was betrad Mogi Bayat het ereterras van het Constant Vanden Stock Stadion. Het was zondag 27 januari en de Frans-Iraanse voetbalmakelaar bereikte al handenschuddend zijn stoel voor de wedstrijd tussen Anderlecht en Eupen.

Tussen de sponsoren en genodigden nam hij plaats naast de aanvoerder van de thuisclub, Adrien Trebel, een speler uit zijn ‘stal’, die hem bij de poort van het stadion had opgewacht. Tussen de twee is het dikke mik. Trebel was de eerste met wie Bayat dineerde toen hij eind november de gevangenis uitliep, als verdachte in een van de grootste voetbalschandalen in de Belgische geschiedenis.

Nu, twee maanden later, keek de 44-jarige zaakwaarnemer minzaam naar de camera’s beneden hem. Hij wist dat de fotografen hem zouden spotten. Klik, klik, en voilà, de kranten hadden hun sensatienieuws.

Want al zat hij in Brussel op het ereterras, een graag geziene gast is Bayat er allerminst. Van huisvriend is hij bij Anderlecht verworden tot persona non grata, een besmette zakenman van wie de club afstand nam toen hij in de cel belandde. Het werd ook te gortig, zo vrijelijk als Bayat zich kon bewegen in de directiekamers van de Belgische topclub. „Hij printte zelf de kaartjes en ging met de directiesecretaresses om alsof ze de zijne waren”, zegt een betrokkene van de club desgevraagd.

De vraag is: valt de spelersmakelaar wel te negeren? Wat kan Anderlecht doen als nota bene de aanvoerder van de club zich in zijn schoot blijft nestelen? In België zeggen ze het niet zomaar: Bayat heeft overal zijn voet tussen de deur. Een meester in het spel van gunsten. Charmant. Maar keihard als het moet. Zijn bijnaam: de Godfather.

Vijf maanden eerder, in de vroege ochtend van 10 oktober, staan gewapende agenten voor een villa in Lasne, al jaren de rijkste gemeente van Wallonië. Aanbellen doen ze niet. De deur wordt opengetrapt, zouden getuigen later zeggen, waarna de in bivakmutsen getooide agenten de vrouw des huizes onder schot houden voor het oog van vier jonge kinderen. Hun vader wordt intussen afgevoerd, naar de gevangenis van Hasselt.

Was dit machtsvertoon echt nodig? Beetje overdreven vonden de advocaten van Mogi (spreek uit: Moji) Bayat. Hun cliënt was toch geen terrorist?

Bayat blijkt die dag de belangrijkste troef in Operatie Propere Handen te zijn, waarschijnlijk de grootste politieactie in het Belgische voetbal ooit. Nog 27 anderen worden er in het eerste etmaal aangehouden: trainers, bestuurders, scheidsrechters, zaakwaarnemers. Er worden 57 huiszoekingen in binnen- en buitenland verricht. Tien clubs op het hoogste niveau krijgen politiebezoek.

België is in shock. Zo fris als het nationale team tegenwoordig voor de dag komt, zo rot lijkt het Belgische clubvoetbal te zijn. Competitieduels zouden zijn gemanipuleerd. Bestuurders en makelaars paaien elkaar met gevulde enveloppen.

Lees hier meer over de grote corruptiezaak in het Belgisch voetbal.

Horloges als relatiegeschenk

Bayat valt onder die laatste categorie. De verdenkingen: witwassen en lidmaatschap van een criminele organisatie. Hij zou zich hebben verrijkt via verborgen commissies bij spelerstransfers, die hij wegsluisde via derdenrekeningen in belastingparadijzen – geld dat hij later zelf cash ophaalde. Na zijn aanhouding troffen agenten in zijn huis dozen aan met luxehorloges ter waarde van acht miljoen euro. Relatiegeschenken zouden het zijn, al zeggen Bayats advocaten dat hij die verpakkingen „al heel zijn leven verzamelde”.

Terwijl de Servische zaakwaarnemer Dejan Veljkovic een pact met justitie sloot en kroongetuige werd, zou Bayat bij verhoren vooral hebben gezwegen. Hooguit maakte hij zich druk om zijn aangetaste imago.

Zijn aanhouding heeft hem in een slecht daglicht gezet. De teneur in de pers: wie Bayat dwarszit, krijgt gedonder. Zoals de Nederlander Dennis van Wijk, die ooit trainer dacht te worden van het Franse Sochaux, totdat Bayat daar een stokje voor stak. Van Wijk zou de makelaar hebben geprovoceerd, waarna Bayat hem bezwoer dat hij diens carrière zou gaan dwarsbomen.

In de jaren negentig was het zijn oom die Bayat in het Belgische voetbal introduceert. Zakenman Abbas Bayat, een in Amerika geschoolde ministerszoon uit Teheran, kocht destijds enkele kwakkelende Belgische bedrijven op – waterproducent Chaudfontaine, fruitsapfabriek Sunnyland – om die later door te verkopen. Van het laatste bedrijf werd zijn neef Mogi, zoon van Nader Abbas, die in Iran een melkfabriek had, de directeur.

Lang was hij dat niet. Nadat zijn oom zich in 2000 inkocht bij Sporting Charleroi kreeg Bayat er de dagelijkse leiding. Met zijn lange haren werd hij een van de meest markante figuren aan de zijlijn. Waar Bayat was, was tumult. Bij Club Brugge werd hij de bestuurskamer uitgezet na een onophoudelijke tirade tegen de arbitrage. Bij zijn eigen club kreeg hij een stadionverbod omdat hij de scheidsrechter op het veld had stijf gescholden.

Lees ook deze reconstructie: Kroongetuige zet Belgische voetbalkrimi op zijn kop

Bloedrode Porsche

Als zijn oom dat gedrag in 2010 beu is, slaat Bayat een nieuwe weg in. Hij wordt spelersmakelaar en profiteert daarbij van het netwerk dat hij bij Charleroi heeft opgebouwd. Clubs waarderen zijn specialisme. Want wie bellen ze als ze van duurbetaalde spelers af willen? Bayat. Hij is als een verlosser, voor spelers én clubs.

Toen Anderlecht in de zomer van 2018 niet van spits Lukasz Teodorczyk af kwam, bracht hij de oplossing. Voor drie miljoen euro kon de Pool naar Udinese, een van de clubs waar Bayat nauwe banden mee onderhoudt. Udinese is van de Italiaanse familie Pozzo, tevens eigenaren van het Engelse Watford, waar Bayat ook altijd terecht kon, net als het Franse FC Nantes.

Degenen die Bayat kennen, noemen het hypocriet dat clubs zich nu van hem hebben afgekeerd. Bayat zou niets anders doen dan helpen. Toen KV Mechelen afgelopen zomer degradeerde, bracht hij enkele dure spelers naar de uitgang. In ruil daarvoor moest Mechelen dan wel een andere speler uit zijn portefeuille contracteren.

Een wedergunst, het is typisch Bayat. Bij al zijn transfers laat hij anderen een graantje meepikken: van talentontdekkers tot meebemiddelende collega-makelaars. Gevolg: wie eenmaal heeft toegehapt, komt amper los uit zijn web.

Vooral Anderlecht zegende zijn koopmanschap. Hij had er privileges die geen vakgenoot had. Zette hij zijn bloedrode Porsche voor de deur, dan betrad hij via een vingerafdruk het voor buitenstaanders afgesloten trainingscomplex in Neerpede. Hij wél.

Andersom was hij ook gastvrij. Eens organiseerde hij thuis een barbecue voor de kopstukken van Anderlecht, Club Brugge en AA Gent – vrij ongebruikelijk in de relatie tussen clubs en spelersmakelaars.

Zijn fratsen worden geaccepteerd. Ook als hij op on-Belgische wijze koketteert met transfers op sociale media. Clubs moeten het nieuws soms nog bekendmaken als Bayat al foto’s van hemzelf met zijn getransfereerde cliënt online zet. Spelers lopen met hem weg. Toen Bayat in november nog vastzat, maakten voetballers uit zijn stal na een doelpunt een handboeiengebaar. Tot ergernis van de bond. Maar wie kon hen stoppen?

Inmiddels is Bayat dus weer op vrije voeten. Na 48 dagen kwam hij vrij na betaling van een borgsom van 150.000 euro. In december verscheen hij weer op de tribunes. Bayat, die geen beroepsverbod heeft maar geen contact met medeverdachten en de media mag hebben, bezocht eerst Charleroi, toen Club Brugge. Gevolgd door zijn pikante bezoek aan Anderlecht, waar hij niet kon worden geweigerd omdat hij in bezit was van een seizoenkaart die de club hem voor zijn aanhouding had verstrekt.

Lees ook: Hoe een voetbalmakelaar de val van KV Mechelen wilde voorkomen

Ghandi en Kennedy

Ze komen hem altijd weer tegen. Want al wil Anderlecht geen zaken met hem doen, wie zat er aan tafel toen de club een verdediger van Nantes wilde overnemen? Bayat. Als onderhandelaar namens de Fransen. Zijn eerste transfer sinds zijn aanhouding, en niet zijn laatste. Bayat belt als vanouds rond, zeiden enkele clubdirecteuren anoniem in Belgische media.

Over mensen die hem zijn succes misgunnen, zei Bayat eens dat óók Ghandi en Kennedy werden gehaat.