Khalid Amakran

‘Het lijkt me zó fijn een eigen plek te hebben’

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Yael van Waes (16). Aanmelden? Mail pubers@nrc.nl.

Schotland

„Ik was een jonge leerling en heb groep 3 overgeslagen. Daardoor ben ik altijd één of twee jaar jonger dan iedereen. Eerst merkte je dat nooit, nu mag opeens iedereen drinken, uitgaan, rijbewijzen halen. Maar ik heb lieve vrienden die er rekening mee houden. Na de examens ga ik met vijf mensen een week naar Kos. Volgend jaar hoop ik niet meer thuis te wonen. Het lijkt me zó fijn om een eigen plek te hebben. Ik heb het prima bij mijn ouders, het zou geen ramp zijn om thuis te blijven. Maar het zelfstandige trekt me, de vrijheid. Allebei mijn ouders hebben in het buitenland gestudeerd, mijn vader in Rusland, mijn moeder in het Midden-Oosten. Daar heb ik zulke positieve verhalen over gehoord, dat wil ik ook. Ik heb me aangemeld voor vijf universiteiten in Schotland. In mei hoor ik of ik ben toegelaten.”

Co-ouderschap

„Mijn ouders zijn gescheiden toen ik in groep 5 zat. Dat ging soepel, ze zijn nog steeds bevriend. Er was al vroeg een vast rooster voor het co-ouderschap. Het weekend om en om, dinsdag en woensdag bij mijn moeder, donderdag en vrijdag bij mijn vader. Mensen vragen vaak hoe ik onthou waar ik heen moet, maar dat is voor mij altijd heel makkelijk geweest. Het was alleen anders als mijn moeder ziek was en naar het ziekenhuis moest. Zij is depressief en heeft anorexia gehad. Dan was ik alleen bij mijn vader. Dat heeft nooit langer dan vier maanden geduurd.”

Khalid Amakran
Khalid Amakran
Khalid Amakran
Khalid Amakran

Zorgen

„Wat wel zwaar was, was dat ik me zorgen ging maken over mijn moeder in plaats van zij over mij. Ze is ook altijd héél eigenwijs geweest. Als iedereen zei: ga toch niet fietsen, dat kost te veel energie, dan deed ze het toch. Mijn familie heeft me goed opgevangen. Erover praten heb ik nooit fijn gevonden. Mijn ouders hebben me vaak naar psychologen gestuurd, vanuit de gedachte dat het toch zwaar was voor zo’n jong kind. Daar werd ik alleen maar verdrietiger van. Dat hadden mijn ouders ook door, toen ben ik niet meer gegaan. Het is nu vanzelfsprekend, ik weet wat ik wel en niet kan doen met mijn moeder. Ik moet niet met haar uit eten gaan voor haar verjaardag. Zij wil niet eten, er zitten mensen te kijken. We kunnen beter naar de bioscoop gaan. Zodat ze stil kan zitten en mensen stil zijn.”

Brexit

„In Schotland wil ik Engels studeren, het liefst met iets erbij. Misschien muziekwetenschap. Ik ben op mijn vierde op vioolles gezet en later ook gitaar gaan spelen, en piano. Maar ook politicologie interesseert me. Vooral als er een besluit wordt genomen, zoals de Brexit, waar ik het totaal niet mee eens ben. Dan wil ik weten hoe ze daarbij komen. Studeren in Schotland gaat het komende collegejaar nog volgens de oude regeling, daarna wordt het moeilijker. Als ik dit jaar mijn examen niet haal heeft de Brexit dus ook voor mij gevolgen.”