‘Mijn leven was zoals de tekening’

Mijn favoriet Waarom heeft u dit kunstwerk gekocht? Deze week: een tekening

Raphaël Sachsenberg met zijn de tekening Untitled (I’m hanging on quite comfortably), 2011 van David Shrigley.
Raphaël Sachsenberg met zijn de tekening Untitled (I’m hanging on quite comfortably), 2011 van David Shrigley.

‘Ik moest meteen denken aan mijn eigen situatie toen ik deze tekening van David Shrigley zag. Mijn eerste jaren in de Franse kunstwereld waren leuk en spannend, maar enorm hard. Ik ben in 2007 gaan werken bij een Parijse galerie; ik had totaal geen netwerk dus moest me echt die wereld binnenknokken.

„Zo reisde ik voor de tweede galerie in Parijs waar ik aan de slag ging bijvoorbeeld naar kunstbeurzen over de hele wereld, waar ik dan negen aaneengesloten dagen tussen de twaalf en zestien uur per dag werkte. Dat is leuk, want het is je passie, maar vermoeiend. Bovendien leef je geregeld op spaghetti met ketchup: in de kunstsector verdien je veel minder dan mensen denken en Parijs is enorm duur. Mijn leven was zoals de tekening, ‘ik overleefde nipt in een best comfortabele situatie’.

„In 2011 bezocht ik bij de Parijse galerie Yvon Lambert een show van David Shrigley. Hij was op dat moment alomtegenwoordig – ik hield van zijn cartoonachtige werk, twee jaar later zou hij de prestigieuze Turner Prize krijgen. Deze tekening trok meteen mijn aandacht, maar ze vroegen er 1.500 euro ofzo voor. Dat kon ik niet betalen. Ik zette het werk dus uit mijn hoofd. Enkele maanden later werkte ik op een kunstbeurs in Chicago. Daar zag ik bij de stand van Yvon Lambert opnieuw deze tekening hangen; hij was nog niet verkocht! Toen heb ik mezelf voorgenomen: als de tekening aan het einde van de beurs nog geen koper heeft, doe ik een bod. De laatste dag, toen de klanten vertrokken waren, ben ik naar de stand van Lambert gegaan. Ik had geluk, de tekening hing er nog, ze wilden hem graag verkopen, en ondertussen werkte een vriend van me bij Yvon Lambert. Zo kon ik een goede deal krijgen en mocht ik in twee delen betalen.

„De prent hangt nog steeds bij mij in de hal. Iedere keer als ik binnenkom of vertrek, moet ik er even om lachen en het herinnert me aan hoe mijn leven was acht jaar geleden. Dat is volgens mij ook de belangrijkste reden om kunst te kopen. Als je het budget hebt om voor miljoenen kunst te kopen, dan kun je het doen als investering. Onder de 500.000 euro heeft het geen zin om kunst te kopen als speculatie, dan is de allerbeste investering iets kopen wat je na aan het hart ligt.”

    • Sabeth Snijders