Kinderen van ‘spermadokter’ mogen DNA gebruiken voor vaderschapstest

De donorkinderen en hun ouders vermoeden dat de inmiddels overleden vruchtbaarheidsarts zijn eigen zaad gebruikte bij tientallen kunstmatige inseminaties.

Donorkinderen Wilma Huisman (L) en Nathalie de Jong (R) samen met wensmoeder Marijke Wesdorp na afloop van de uitspraak in het kort geding over de afname van DNA-materiaal van de overleden vruchtbaarheidsarts Jan Karbaat.
Donorkinderen Wilma Huisman (L) en Nathalie de Jong (R) samen met wensmoeder Marijke Wesdorp na afloop van de uitspraak in het kort geding over de afname van DNA-materiaal van de overleden vruchtbaarheidsarts Jan Karbaat. Foto Remko de Waal/ANP

Tientallen vermoedelijke donorkinderen van ‘spermadokter’ Jan Karbaat mogen zijn DNA gebruiken voor een vergelijkingsonderzoek. De rechtbank Rotterdam heeft woensdag bepaald dat er voldoende aanwijzingen zijn dat de eisers kinderen zijn van Karbaat. Om daarover zekerheid te krijgen kunnen zij nu hun eigen DNA vergelijken met dat van de inmiddels overleden arts.

De donorkinderen en hun ouders vermoeden dat Karbaat bij tientallen kunstmatige inseminaties zijn eigen zaad gebruikte in plaats van dat van donoren. De vruchtbaarheidskliniek waar Karbaat directeur was, Medisch Centrum Bijdorp in Barendrecht, werd al in 2009 gesloten omdat de administratie niet op orde was en er met gegevens was gesjoemeld.

Lees ook: Donorkinderen mochten spullen verzamelen die Karbaats DNA bevatten

Karbaat heeft de beschuldigingen altijd ontkend en wilde bij leven niet meewerken aan een DNA-onderzoek. In 2017 werd na een kort geding toestemming gegeven om DNA-materiaal te verzamelen van de overleden arts en een DNA-profiel te maken. Dat ligt sindsdien in een kluis. De nabestaanden van Karbaat gaven echter geen toestemming voor een vergelijkingsonderzoek. Zij vonden dat de anonimiteit van de arts zwaarder woog dan het belang voor de donorkinderen om te weten wie hun vader was.

De rechtbank benadrukte dat het niet gaat om een gewone zaak waarin de anonimiteit van een donor moet worden gewaarborgd. Als Karbaat als behandelend arts zijn eigen zaad gebruikte zonder dat te melden, kan er volgens de rechter geen aanspraak worden gemaakt op de anonimiteit die een anonieme donor gewoonlijk geniet.