Recensie

Haastige Ariana Grande maakt amper emotie los

Ariana Grande, de 25-jarige koningin van de Amerikaanse pop, heeft haast. Zes maanden na haar album Sweetener, wuift ze de lof weg met een volgend album: thank u, next. Deze praktische toon kan ook slaan op de liefde. Zo zwenkt Grande in twaalf liedjes van balorig naar emotioneel. Verdriet over het overlijden van ex-vriend Mac Miller komt voor in ‘ghostin’, waar ze zingt dat ze liever bij hem zou zijn dan bij huidige verloofde Pete Davidson – die relatie is inmiddels verbroken; in ‘7 rings’ bezingt ze vooral haar liefde voor champagne en mooie kleren.

De nieuwe nummers zijn niet swingend en, afgezien van het trage ‘ghostin’, niet opvallend; ook na vaker luisteren wil bijvoorbeeld ‘bloodline’ zich niet onderscheiden van ‘fake smile’. Grande heeft een dunne gestaalde stem die buitelt en golft maar nauwelijks emotie losmaakt, afgezien van bewondering. Bijvoorbeeld voor die extreem hoge noten in ‘imagine’, die uitsluitend door honden waarneembaar zullen zijn.

    • Hester Carvalho