Opinie

    • Frits Abrahams

Chantage afgestraft

Frits Abrahams

‘Je moet zorgen dat je niet chantabel wordt, dat je geen reputatie te verliezen hebt”, heeft Ischa Meijer ooit gezegd. Kennelijk was hij daarom in het openbaar weinig terughoudend over zijn levenswandel.

Het is een strategie die dezer dagen ook gevolgd wordt door Jeff Bezos, de oprichter van Amazon en eigenaar van The Washington Post. Het verschil is dat Meijer de chantage vóór wilde zijn, terwijl Bezos pas reageerde toen de chantage aangekondigd werd.

De chanteur was AMI, het moederbedrijf van het roddelblad National Enquirer, dat dreigde compromitterende foto’s van Bezos en zijn minnares Lauren Sánchez te publiceren. AMI zou pas van publicatie afzien als Bezos zijn onderzoek staakte naar eerdere publicaties van de National Enquirer met teksten van sms-verkeer tussen Bezos en Sánchez.

Op de achtergrond van deze brisante affaire speelt ook nog de vijandschap tussen president Trump en Bezos. Trump voelt zich belaagd door de krant van Bezos en valt zijn vijand (hij noemt hem ‘Jeff Bozo’) in tweets regelmatig aan. Trump is bovendien bevriend met David Pecker, de eigenaar van mediabedrijf AMI.

Kortom, het klinkt als het concept van een scenario voor een nieuwe Netflix-serie die zich afspeelt in de donkere gangen van de macht. Wie gaat Trump spelen? Mijn suggestie: Alec Baldwin, tot dusver in Saturday Night Live zijn beste imitator. Er moet ook wat te lachen zijn.

Bezos heeft een adviseur, Gavin De Becker, die al in 1997 het boek The Gift of Fear publiceerde waarin hij beschreef hoe je je kunt verdedigen tegen misdaad. Hij noemde daarin chantage een misdaad die „gewoonlijk door amateurs gepleegd wordt”. Als zich een chanteur telefonisch bij een overspelige echtgenoot meldde, adviseerde De Becker als volgt te reageren: „Wacht even, ik haal mijn vrouw erbij, dan kun je het haar zelf vertellen.”

Het is deze strategie die Bezos ruim twintig jaar later overneemt. Jij wilt intieme foto’s van mij publiceren? Oké, dan zal ik alvast openlijk vertellen wat er op die foto’s staat. Terecht verwees hij naar zijn bevoorrechte positie als schatrijk man: „Als zelfs ik in mijn positie niet zou opstaan tegen deze vorm van afpersing, wat moeten andere mensen dan?”

Hij wees er ook op dat al veel mensen voor de chantagepraktijken van de National Enquirer zijn bezweken. Onder hen misschien ook Trump zelf, die een publicatie door het roddelblad over een buitenechtelijke affaire zou hebben voorkomen.

Bezos heeft bereikt dat de National Enquirer en eigenaar Pecker voorlopig in de verdediging zijn gedrongen. Bezos is in de Verenigde Staten in sommige kringen – vooral progressieve, neem ik aan – opeens een soort held geworden. Columniste Maureen Dowd schrijft in The New York Times: „Amerikanen zien niets liever dan een bullebak als Pecker die in zijn kruis wordt getrapt.”

Toch geeft het te denken dat je zo ongeveer de rijkste man ter wereld moet zijn wanneer je zulke weerzinwekkende chantage met succes het hoofd wilt bieden. Het waren en zijn dappere woorden van Ischa Meijer, Gavin De Becker en Jeff Bezos, maar wie durft voor zichzelf in te staan als hem (of haar!) een chanterend briefje, mailtje of telefoontje bereikt? „We weten alles. Maak even 1.000 euro over en je hoort nooit meer wat.”