Vislam

is visser en doet verslag vanaf de waterkant. Deel 16: welkom Joram.

Beste Joram, nu jij de profeet Mohammed hebt omarmd leek het mij tijd voor ’n kennismaking met de visser Mohammed. Want wist je dat naast de bekende vijf zuilen er nog een zesde bestaat: Gij zult vissen. Daarom spreek ik vaak van ‘vislam’ en nodig ik je graag uit voor een dagje hengelen op de Haagse Zuidpier. Het scheelt al dat je gezegend bent met een stevig postuur, masha’Allah. Zeevissen is niet voor doetjes.

In moslimkringen staat de vis in hoog aanzien. Reve beschouwde glimwormen en katten als katholieke dieren, voor moslims zijn dat vissen. Want alles uit de zee is goed en halal; daar zwemmen geen zwijnen en vloeit geen wijn. En weet jij waar profeet Yunus tot inkeer kwam en Allah om vergiffenis smeekte? Juist, in de buik van een vis.

Enfin, we zetten lekker vroeg de wekker, verrichten het nachtgebed en vertrekken als het nog donker is. Want over één ding zijn vissers het roerend eens: tijdens de schemering hapt de vis het best. Ochtend- en avondschemer. Dat maakt het dier ook zo heerlijk islamitisch - want moslims hebben iets met schemering. In de heiligste maand Ramadan beginnen moslims pas te happen bij het schemerdonker en gaan ze opnieuw helemaal los in de ochtendschemer.

En wist je dat vissen een vorm van bidden is? Je roept ‘bismillah!’ en je werpt je lijn en visnet. Urenlang sta je aan de branding, turend over de immense zee, oog in oog met de onmetelijkheid, de eeuwigheid, je eigen nietigheid beseffend. In volle overgave vertrouw je op de vrijgevigheid van de zee. Van de barmhartige Schepper. Zonder genade geen vis. Intussen heb je zeeën van tijd om in alle stilte je zondes te overdenken en in het reine te komen met jezelf. Vissen is meditatie. Vissen is biechten. En jij had nogal wat op je kerfstok hé, stoute Joram, dus grijp je kans – en Allah schenkt jou vergiffenis.

O, nog één ding. Niemand vroeg je ernaar, maar jij weet natuurlijk best dat je nu eigenlijk onder het mes moet. Een stukje piemel afstaan, klein stukje maar, dan ben je pas echt ingewijd. Ja sorry, zo zijn de tradities. Nu wil ik je daar dolgraag bij helpen. Je bent bij mij in goede handen. Ik heb altijd een viskoffer bij me, met een paar fraaie mesjes en schaartjes, en uiteraard die mooie, onmisbare roestvrijstalen langbektang. Aan verdoving doen wij niet, hé Joram, wij gaan voor het echte werk. En je mag lekker hard gillen, niemand hoort je daar op die pier. Hygiëne? Kom! Zeezout is de beste ontsmetter! Stel je voor, zo’n dun, ragfijn straaltje bloed dat rechtstreeks in zee vloeit, de kroon op de schepping - bestaat er een mooiere band met God? Allahoe akbar!

    • Mohammed Benzakour