Recensie

Landschap derde personage in melodrama ‘Continuer’

Arthouse De films van de Belgische regisseur Joachim Lafosse zijn bijna een genre op zich, vaak gefocust op familierelaties. ‘Continuer’ boeit, maar blijft aan de keurige kant.

Sybille (Virginie Efira) en haar zoon Samuel (Kacey Mottet Klein) in ‘Continuer’.
Sybille (Virginie Efira) en haar zoon Samuel (Kacey Mottet Klein) in ‘Continuer’.

Filmmakers hebben al heel wat personages de wildernis in gestuurd om ze nader tot elkaar te brengen; en Continuer van de Belgische regisseur Joachim Lafosse (zijn laatste film was echtscheidingsdrama L’economie du couple) kiest die beproefde formule om een moeder en een zoon te verzoenen. We treffen ze aan op de Kirgizische steppe waar ze een paardentrektocht ondernemen. Tienerzoon Samuel met tegenzin. Hij kampt met woedeaanvallen en is door zijn moeder Sybille meegesleept om het land te leren kennen waar haar onlangs overleden Russische vader reizen te paard organiseerde.

De films van Lafosse zijn bijna een genre op zich, vaak gefocust op familierelaties. Maar zo kaal en spaarzaam als in Continuer (naar een boek van Laurent Mauvignier) was hij nog nooit. Tussen kleine plotpoints (een ruzie, een overval) liggen stiltes en verre blikken; zo weids en eenzaam als het landschap. Geweld speelt een belangrijke rol in het voortdrijven van de gebeurtenissen, maar Lafosse waakt ervoor om te psychologiseren. Als filmmakers zo uitgebeend te werk gaan is de balans precair. Het kan al snel voelen als te weinig of te veel. Voorbeelden uit het artfilmgenre zouden het aandurven om hun personages echt te laten verdwalen, en de toeschouwer met hen. Lafosse blijft aan de keurige kant van dit minimalistische melodrama. Maar dankzij het landschap als mysterieuze, onvoorspelbare, vaak duistere derde hoofdpersoon reis je toch graag met hem mee.

    • Dana Linssen