Voor acute operaties kun je niet meer in Hoogeveen terecht

Sluiting spoedeisende hulp Marktwerking in de zorg is schandalig, vinden de bezoekers van het Bethesda in Hoogeveen. Maar de overheid kan weinig doen.

Het Bethesda ziekenhuis in Hoogeveen.
Het Bethesda ziekenhuis in Hoogeveen. Foto Kees van de Veen

Vlak voorbij de ingang, tussen de cafetaria en de spoedeisende hulp in, zitten twee gastvrouwen achter een balie. Ze zijn vrijwilliger en verwelkomen bezoekers en patiënten die het ziekenhuis binnenkomen. Rond koffietijd gaan ze in de wachtruimtes met de kan rond.

Ze zijn niet uitgenodigd voor de informatiebijeenkomsten maandag voor het ziekenhuispersoneel van het Bethesda in Hoogeveen, over de beslissing om de spoedeisende hulp te sluiten. Ook de buitenportier niet, die mensen naar binnen helpt die slecht ter been zijn.

De koffie van de gastvrouwen is een van de voornaamste redenen waarom mensen dit ziekenhuis zo „fijn”, „warm” en „gemoedelijk” vinden, zeggen bezoekers vanmiddag. Dat de ziekenhuizen in Hoogeveen en Stadskanaal alleen nog zorg zullen verlenen op afspraak, en hun spoedeisende hulp voor levensbedreigende situaties verliezen, vinden ze allemaal erg. Voor spoedeisende hulp moeten ze voortaan naar Assen of Emmen. „Het wordt steeds minder”, zegt Tineke Brinks (66) uit Fluitenberg. „Ze doen maar, ze luisteren toch niet naar de mensen.”

Lees ook: Het wordt reizen voor spoedzorg

Al jaren gesteggel

Over de toekomst van ziekenhuiszorg in de regio wordt al jaren gesteggeld. De ziekenhuizen van zorgaanbieder Treant draaien verlies, hebben moeite goed personeel te vinden en aan de kwaliteitseisen te voldoen.

„Bijna alles wat we hebben voorspeld, is uitgekomen”, zegt Frits Kappers, die jaren geleden begon met verzet tegen de „zorgroof” in Hoogeveen en tot lokaal boegbeeld uitgroeide. „Er blijft niks over. We zijn van het beste ziekenhuis in Noord-Nederland afgedaald naar het degradatievoetbal.”

De afdelingen verloskunde en kindergeneeskunde zijn eerder al naar Emmen vertrokken. „Ik heb vroeger in de kraam gewerkt”, zegt Tineke Brinks. „Tien minuten extra reizen is veel hoor, als je met spoed naar het ziekenhuis moet.”

„Het heeft consequenties”, zegt de 80-jarige mevrouw Van Velzen, die in de cafetaria op haar man wacht. „In Meppel is de verloskunde-afdeling óók al dicht. Ik zeg net tegen m’n man: er is een numerus fixus voor geneeskunde en ze studeren van onze belastingcenten”, zegt ze. „En er zijn te weinig artsen in deze regio. Je zou denken dat de regering daar dan op aan kan sturen?” Een gebrek aan patiënten vindt ze geen reden om een ziekenhuis te sluiten.

Marktwerking in de zorg is schandalig, klinkt het in het ziekenhuis. „Na Willem Drees is alles afgebroken”, zegt een man die met zijn vrouw een kop koffie drinkt. „Het is een politieke keuze geweest van het kabinet-Kok om Nederland uit te leveren aan de zogenaamd heilzame marktwerking”, zegt Frits Kappers. „Maar als het gaat om openbaar vervoer, onderwijs, energie, woningbouw en ziekenhuiszorg, moet ik niks hebben van liberale standpunten. Dat is de maatschappelijke en morele verantwoordelijkheid van de overheid.”

Overheid kan weinig doen

Maar die overheid kan niet veel doen. „Wij gaan er niet over”, zegt wethouder Erwin Slomp (Zorg, Gemeentebelangen), die net het bewuste rapport over het besluit van de printer haalt. „Ziekenhuiszorg is in feite niets anders dan een bedrijf. We kunnen proberen ons hard te maken in onderhandelingen, te overtuigen. Dat hebben we in het verleden gedaan, maar ondanks dat zien we de zorg afkalven.”

Burgemeester Karel Loohuis voorzag in zijn nieuwjaarstoespraak al dat er zorg zou verdwijnen. „Onze zeggenschap is beperkt”, zei hij. „Niet het behoud van Bethesda moet voorop staan, net zo min als het behoud van het Scheper [Ziekenhuis in Emmen] of het Wilhelmina Ziekenhuis Assen, maar het behoud van goede gezondheidszorg voor onze inwoners, op een evenwichtige manier verdeeld.”

Wethouder Slomp vindt het „teleurstellend” dat inwoners weer zorg verliezen. „Aan de andere kant zijn we ons er ook van bewust dat we een ziekenhuis hóuden – dat is ook niet altijd het geval.”

Hij vindt het belangrijk dat de consequenties aan bewoners „in jip-en-janneketaal” worden gecommuniceerd. „Stel, je breekt een been op een voetbalveld, of je kind valt van de trap, waar kun je dan terecht? Als er geen operatie nodig is, in Hoogeveen, anders moet je elders heen.”