Opinie

    • Christiaan Weijts

Dit is geen fuck-you-generatie

Christiaan Weijts

Op de hoek van de Heren- en de Prinsessegracht, waar het gejoel vanaf het Malieveld al is te horen, neemt een moeder afscheid van haar dochter. Het meisje, veertien of vijftien, houdt een spandoek vast, strak ingerold in twee stokken. Haastige zoenen belanden boven de zwarte teksten op haar wangen. De moeder blijft even kijken hoe ze wegloopt langs het water. Ze roept nog iets na wat niet te verstaan is door de wind.

De poëzie van de opstand.

De dag is vol ontroerende beelden. Alleen al de massaliteit – uit alle richtingen die scholierendrommen waar maar geen einde aan komt – vliegt je meteen naar de keel. Ik was laatst lichtelijk kritisch op 10-jarige spijbelaars en vooral hun ouders, maar vanaf de puberleeftijd hóórt rebellie erbij. Het Malieveld smells like teen spirit.

En wat zijn ze toch aandoenlijk allemaal. Vijf stoere jongens trekken ginnegappend witte T-shirts aan over hun jassen. Op eentje staat: Fuck you. Waarschijnlijk is het daardoor, dat ik tijdens de hele manifestatie een nummer in mijn hoofd heb van toen ik zelf vijftien was. Ik herinner me de wilde dansbewegingen, de onversneden woede waarmee we het mee krijsten, uitschreeuwden in die krakersdisco’s vol wietwalmen: Fuck you, I won’t do what you tell me!

Tegenwoordig zijn ouders kameraden. Gemiddeld gaan jongeren pas op hun drieëntwintigste het huis uit, bleek deze week. Zet die trend zich voort, dan krijg je Italiaanse toestanden, met een hele generatie mamoni, moederskindjes, die pas op hun dertigste op eigen benen proberen te staan.

Zelfs de leerlingen in de barstensvolle McDonald’s, die je met een beetje goede wil nog als de rebelse dwarsliggers kunt opvatten, zijn aandoenlijk. In een groepje jongens verderop houdt er eentje grijnzend een kartonnetje op: ‘Weg met het klimaat’.

De echte tegendemonstratie bestaat uit welgeteld twee mannen in gele hesjes. Aan het Korte Voorhout houden ze een spandoek op: ‘CO2 is goed (voor het leven)’. Juist omdat dit een absurde minderheidsvisie is van wereldvreemde snuiters, zie je helderder dat dit een protest is zonder vadermoord. Deze tieners protesteren niet tégen, maar vóór iets.

Het gros van de ouders, wetenschappers en politici deelt de klimaatzorgen. Dan wordt protesteren meer een collectieve manifestatie van eensgezindheid, een emotionele viering van gemeenschappelijkheid, waar een zekere mate van conformisme bij hoort. Dat zie je aan iets simpels als kledingstijl. Iedereen loopt er griezelig identiek bij. Alto en punk zijn overduidelijk passé. Niemand rookt. Natuurlijk is dat vooruitgang. Het is alleen even wennen. Dit is geen fuck you-generatie. De vijand is hooguit die fuck you-mentaliteit van hun vervuilende voorgangers.

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.