Opinie

Volgen

Georgina Verbaan

Hoe goedgemutst je ook bent, het blijkt toch vaak onweerstaanbaar om te zien hoe rap het humeur te kantelen is door even op Instagram te kijken. Je krimpt van opgewekt moeiteloos in standje frons. Je leest er bijvoorbeeld ‘love is the reason our hearts beat, so without it we would have nothing’ onder een intense selfie op een aanrechtblad en voor je het weet zit je weer verhit „Harten kloppen omdat ze bestaan en doen dat tot ze kapot zijn, met je gesponsorde keukenblok!” te blaffen naar het apparaatje in je hand. Zelfs als je in principe verliefd bent.

Irritainment heet dat. Het is werkelijk verslavend. Een lelijke verslaving, zoals de meeste verslavingen dat zijn. Zo zijn een paar van mijn vage kennissen influencer geworden en nu verdoe ik weleens mijn tijd met het tellen van foto’s waarop deze mensen met halfopen mond producten aanprijzen. Dat is gewoon zonde van je tijd en daar kom je dan weer achter zodra je al scrollend ook foto’s tegenkomt van mensen die echt iets doen met hun leven, in plaats van zuchten om influencers. De aanblik van lachende mensen op familieweekend, of wandelend over de hei, de mensen die een dag of weekend weg zijn, de mensen die de wereld redden, de mensen met echt werk, of beschikking over een helderheid van geest die hen in staat stelt drie boeken per week te lezen en daar recensies over te schrijven, de mensen met een hobby die voldoening geeft, zoals modeltekenen, en de mensen die koken voor bejaarden. Dan kan je nog zo trots zijn dat je je bed uitgekomen bent en dat er ruimte is om te lopen door je huis, maar dan voel je je toch een nietsnut.

Nu en dan een loensende horrorselfie in een spiegel met licht van onderen

Toch volg ik één bijzondere influencer. Ik ken hem uit een ver verleden. Hij verkoopt geen producten, hij verkoopt een gevoel. Een ingewikkeld gevoel wel, ik ben er nog niet uit wat voor gevoel het precies is, maar het wekt in elk geval geen zelfhaat op. Hij is een halfkale man van middelbare leeftijd, draagt de saaiste truien denkbaar, heeft het meest middelmatige hoofd op aarde (hoewel het vanuit een bepaalde hoek bovengemiddeld aan een ei doet denken) en deelt om de dag een foto van zichzelf (zittend op een trap, starend naar de einder met zijn buik vooruit, getergd als de denker en zo nu en dan een loensende horrorselfie in een spiegel met licht van onderen) en voegt daar dan zogeheten ‘inspirational quotes’ aan toe. Denk aan: ‘One day, or day one. You decide.’, ‘Don’t be the same. Be better.’, ‘If my mind can conceive it and my heart can believe it, I know i can achieve it!’ en de allermooiste binnen dit genre: ‘Ego is the enemy’.

Eerst riep het bij mij agressie op – mijn vertrouwde reflex – en wilde ik hem ontvolgen. Maar de combinatie van zijn foto’s, zijn quotes en zijn vele volgers fascineert. Is het echt? Is het kunst? Op een foto kijkt hij alsof iemand een wind gelaten heeft. ‘Ready for 2019 #instaquote’ staat erbij. Dat is natuurlijk gewoon perfect.