Kleiner Art Rotterdam is beste editie in jaren

Kunstbeurs Ruim van opzet, interessante kunst en een uitgebreid bijprogramma. De jubileumeditie van Art Rotterdam is een van de beste in het twintigjarig bestaan van de beurs voor eigentijdse kunst.

Art Rotterdam is tot en met zondag 10 februari in de Van Nellefabriek in Rotterdam.
Art Rotterdam is tot en met zondag 10 februari in de Van Nellefabriek in Rotterdam. Foto Piet van der Meer

Uit nood ontstaan soms mooie dingen. Voor de twintigste editie van Art Rotterdam, al jaren de beste Nederlandse beurs voor hedendaagse kunst, schreven zich dit jaar een kwart minder galeries in. De top van de internationale kunsthandel mag dan recordomzetten boeken, galeries in het middensegment hebben het moeilijk. Ze beknibbelen op beursdeelnames of sluiten zelfs de deuren.

Maar met slechts 90 in plaats van 130 galeries, waarvan ruim veertig uit elf buitenlanden, is de jubileumeditie van Art Rotterdam misschien wel de beste aflevering ooit. Ruim van opzet, inhoudelijk interessant en met een overladen bijprogramma, met nevenbeurzen (voor fotografie en design), atelier-openstellingen en wat niet al. Veel te veel om in één dag allemaal te bezoeken.

Lees ook een interview met beursdirecteur Frans Hof: ‘Na de groei is de beurs nu intiemer’

Het hoogtepunt van Art Rotterdam is ook te danken aan het kleinere aantal deelnemers. In het hart van de beurs heeft Hester Alberdingk Thijm, directeur van de bedrijfscollectie van AkzoNobel, de tentoonstelling Now/Forever samengesteld – een cadeautje van de Nederlandse multinational voor de jarige beurs.

Tom Callemin, Twelve times falling (2019, inkjetprint in oplage van 12 unieke exemplaren). 600 euro bij We Like Art.
Foto We Like Art
Pentti SammallahtiDelhi, India (1999, ingelijste foto in ongelimiteerde oplage). 1.150 euro bij Wouter van Leeuwen
Foto Wouter van Leeuwen
Femmy Otten, Only birds should tweet (2018, verf op doek) 5.500 euro bij Galerie Fons Welters.
Foto Gert Jan van Rooij
Tom Callemin, Twelve times falling (2019, inkjetprint in oplage van 12 unieke exemplaren). 600 euro bij We Like Art.

Pentti Sammallahti, Delhi, India (1999, ingelijste foto in ongelimiteerde oplage). 1.150 euro bij Wouter van Leeuwen

Femmy Otten, Only birds should tweet (2018, verf op doek) 5.500 euro bij Galerie Fons Welters.


Foto We Like Art, Wouter van Leeuwen, Gert Jan van Rooij

Alberdingk Thijm selecteerde zo’n twintig grote werken bij verschillende deelnemende galeries. Het is niet alleen een spannende, maar ook een voorbeeldig gepresenteerde tentoonstelling – „Niveau Art Basel”, zoals een van de galeriehouders woensdagmiddag jubelend constateerde.

Verantwoordelijk voor de in grijstinten geschilderde opstelling, die de beurs ook letterlijk verheft, is architect Tom Postma, de vaste vormgever van de TEFAF-beurzen. Zo’n architect die wanden en ruimtes bedenkt die de kunst dienen in plaats van het omgekeerde, daar zouden sommige musea een voorbeeld aan kunnen nemen.

Ulla-Stina Wikander, Coffee break (2018, borduurwerk over keramiek). 1.180 euro bij Cokkie Snoei.

Foto Cokkie Snoei

Opvallend in de Van Nellefabriek is het grote aanbod kunst gebaseerd op andere kunstwerken. Soms zie je de vertaalslag pas na een toelichting. Zo hangen bij Upstream grote textiele werken van computerkunstenaar Rafaël Rozendaal. De gekleurde pixels van de bij het Textielmuseum geweven doeken zijn gebaseerd van de beeldenstroom van Google. En de foto’s en beelden van Marike Wessels van een naakte vrouw wier zwaarlijvigheid landschappelijke vormen heeft aangenomen, te zien bij The Ravestijn Gallery, blijken te stoelen op een fotoreeks van de negentiende-eeuwse Britse ‘bewegingsfotograaf Eadweard Muybridge. Op die reeks legde Muybridge vast hoe een obese vrouw opstaat.

Marike Wessels, Nude, water and green leaves V (2018, foto in oplage van 3). 3.950 euro bij The Ravestijn Gallery

Foto Ravestijn Gallery

Bij andere kunstenaars zijn de inspiratiebronnen wel direct herkenbaar. Bijvoorbeeld de schilderijen van Daniëlle van Ark bij Tegenboschvanvreden. Van Ark schilderde bekende schilderijen na en heeft de resultaten deels gevouwen.

De Italiaanse verzamelaar Valeria Napoleone koopt louter werk van vrouwelijke kunstenaars. ‘De kunstwereld is nog altijd een jongensclub’

Bij Galerie Caroline O’Breen doet de Franse kunstenaar Laurence Aëgerter iets vergelijkbaars. Zij heeft meesterwerken gefotografeerd, van een zeventiende-eeuws bloemstilleven van Roelant Savery tot een minimalistisch hard edge doek van Elsworth Kelly, en die foto’s bewerkt op basis van gesprekken met psychotische jongeren. Dat concept resulteert voor het oude bloemstilleven in extra bloemen en vlinders in fluorescerende kleuren. Volgens een toelichtende tekst gaan de werken over de „kwetsbaarheid van de menselijke geest”.

Een kopie van de werkelijkheid kan uiteraard ook. In het gras voor de hoofdingang van Art Rotterdam staat een sculptuur van de Rotterdamse kunstenaar Willem den Haan. Zijn Metrostation Van Nellefabriek is een min of meer exacte kopie van het metrostation Delfshaven in Rotterdam. Met dat verschil dat in Delfshaven wel een trap naar het spoor leidt.

    • Arjen Ribbens