Fahd Larhzaoui tijdens een repetitie van Shirt uit Fahd!

Foto Merlin Daleman

Fahd Larhzaoui: ‘In de liefde ben ik trouw als een zwaan’

Shirt uit Fahd! Fahd Larhzaoui betaalde een zware tol voor het succes van zijn solo Schijn, waarin hij vertelde over zijn coming-out. Zijn broers en zussen verbraken het contact met hem, blijkt uit opvolger Shirt uit Fahd!.

Het leek zo goed te gaan met Fahd Larhzaoui aan het slot van zijn fascinerende debuutsolo Schijn, vijf jaar geleden. Hoewel hij op mannen valt, was hij onder druk van zijn moeder toch met een vrouw getrouwd. Die verbintenis had hij snel opgezegd om de waarheid te kunnen vertellen. Zijn familie had er moeite mee, maar dat zou goedkomen.

Lees een interview van vijf jaar geleden met Fahd Larhzaoui over Schijn: Diep geraakt door een dubbelleven

Dat ontwapenende verhaal over zijn dubbelleven had een te rooskleurig slot, blijkt uit de langverwachte, tweede solo die Larhzaoui de komende maanden speelt. In Shirt uit Fahd! staat hij er alleen voor en stort hij zich in de gayscene, een wereld van seks, dans en drugs. Zijn drie broers en twee zussen hebben na Schijn alle contact met hem verbroken, vertelt Larhzaoui (40) op het kantoor van Het Zuidelijk Toneel, gelegen op een bedrijventerrein in Tilburg.

Met de breuk is hij in wezen gestraft voor het maken van Schijn, zegt Larhzaoui. „Ik heb mijn familie wel verteld dat ik mijn verhaal in Schijn ging vertellen: dit ben ik, dit heb ik jarenlang verstopt gehouden. Daar waren zij het niet mee eens. Aan het einde van Schijn zeg ik dat ook. Maar de impact die de voorstelling kreeg, hadden zij niet zien aankomen.”

Of dit interview van vier jaar geleden: Soms moet je liegen over wie je echt bent

Schijn werd een succes en de maker stond groot in alle kranten. De voorstelling werd in 2014 geselecteerd voor het Theaterfestival als een van de beste tien theaterstukken van het jaar en speelde twee seizoenen door.

Larhzaoui: „Voor mijn familie was het: what the fuck! Nu kunnen we niet meer normaal over straat. Iedereen kijkt ons scheef aan. Terwijl dat bullshit is. Je laat ons geen keuze, was hun reactie. We kunnen geen contact meer met je hebben. Terwijl ze niet eens de moeite namen om te horen wat ik vertelde en hoe. Er is niemand van mijn familie naar Schijn komen kijken.”

Fahd Larhzaoui in Shirt uit Fahd!

Foto Merlin Daleman

Woede en pijn

Hij heeft geprobeerd het contact te herstellen, zegt hij. „Maar ik ben er klaar mee. Ik kan me voorstellen dat je aan het idee moet wennen, maar geen vijf jaar. Ik vind het gruwelijk dat je je eigen vlees en bloed de rug toekeert. Terwijl ik niemand kwaad doe.”

Alleen zijn vader wil hem nog zien. Zijn moeder overleed al in 2010. „Mijn moeder hield al haar kuikens bij elkaar. Sinds zij er niet meer is, is het nest uit elkaar geslagen. Het contact dat ik met mijn vader heb is mooi. Maar ook hartverscheurend, omdat ik een man van 82 verdriet zie hebben. Ik zie hem worstelen, maar hij zegt ook: ‘Je bent mijn zoon en ik hou van je.’ We praten niet over mijn geaardheid, maar dat accepteer ik. Ik vind het al bijzonder genoeg dat die man, die ouderwets is opgevoed, beter over dingen nadenkt dan mijn broers en zussen.”

In Shirt uit Fahd! toont hij zijn woede en zijn pijn, en vertelt hij hoe hij experimenteert met drugs en zichzelf opnieuw probeert te ontdekken. „Op de grote feesten die ik bezocht, merkte ik dat ik niet de enige ben met een struggle. Veel mensen zijn op zoek naar iets wat ze kwijt zijn geraakt. Ik zoek liefde, een nieuwe familie.”

Fahd Larhzaoui

Foto Merlin Daleman

Romanticus

Op de feesten kan hij zichzelf zijn, zegt hij. „Het is een grenzeloze wereld, niemand oordeelt. Er zijn zoveel mannen dat ik elke keer denk: dit is het, we zijn samen.” In de voorstelling is hij als Alice in Wonderland. Follow the white rabbit, geeft hij zichzelf als opdracht. Hij was anti-drugs, maar de nieuwsgierigheid won het. „De roes is fantastisch. Dat zijn periodes van intens geluk. De keerzijde is dat je daarna toch weer in de realiteit terechtkomt.”

Niettemin hoopt hij iemand voor het leven te vinden. Hij is een romanticus, beaamt hij. „Liefde beleef ik heel intens. Ik vergelijk mezelf met een zwaan. Als zij een partner vinden dan blijven ze erbij en als de partner overlijdt dan blijven ze alleen.”

Makkelijk is de zoektocht niet. „Ik ben kieskeurig. Het moet hier goed zitten.” Hij wrijft over zijn hart. „Als ik daar een connectie met je kan maken, dan geef ik me helemaal.” Maar de angst om verlaten te worden zit diep. „Die angst achtervolgt me sinds mijn familie mij aan de kant heeft gezet. Dus ik geef me niet te snel. Maar als het gebeurt, dan ga ik voor huisje-boompje-beestje. Dan is het voor altijd.”