Even een selfie, en dan snel de McDonald’s in

Spijbelaars Veel jongeren gaan kort naar het Malieveld en daarna lekker de stad in.

Klimaatspijbelaars op het Malieveld. Scholieren demonstreren tegen de klimaatverandering.
Klimaatspijbelaars op het Malieveld. Scholieren demonstreren tegen de klimaatverandering. David van Dam

10.45 uur

Een groepje jongens sjokt door het centrum van Den Haag, handen in hun jaszak. „Effe naar de Mac”, zegt er één. „Ja, of de Burger King.” „Nee, de Mac, daar is de patat lekkerder.”

De betoging van klimaatspijbelaars op het Malieveld begon een kwartier eerder. En ja, ze waren er wel even, de vijf jongens van vijftien jaar oud, van het Adelbert College in Wassenaar. Om een selfie te maken als bewijs dat ze er waren, dat moest van school. „Maar vijf minuten waren wel genoeg.”

Dion, Jesse, Twan, Frank en Giulio – van alle geïnterviewden zijn de achternamen bekend bij de redactie – hebben wel wat beters te doen op hun vrije dag. Eten, shoppen, naar de bioscoop. „Dat is ook niet slecht voor het milieu, toch?” En bovendien, hoe meer mensen spijbelen, „hoe meer aandacht voor het klimaat”. Ze wuiven. „Ga je mee naar de Mac?”

In de McDonald’s aan de Grote Marktstraat is het tjokvol. Rijen van vijf man dik bij de kassa’s, elk tafeltje bezet. Vrijwel allemaal scholieren. Klimaatspijbelspijbelaars.

„Hoho, wel betalen”, zegt de toiletjuffrouw tegen een jongen. Ze werkt hier al jaren maar zo „extreem druk” heeft ze het doordeweeks op dit tijdstip niet eerder meegemaakt. „Zo, dus jij komt voor een dagje milieu…”, glimlacht ze tegen de jongen. „Wat doe je hier dan?” Hij, stoïcijns: „We gaan zo weer terug.”

Alex (14), Deen (14) en Cameron (13) hangen aan een tafeltje, wachtend op hun bestelling. Een Big Tasty. Ze zijn er ook wel even serieus geweest, op het Malieveld. „Heel even”, lacht Cameron. Ook voor een selfie, geen verplichting van school, maar van hun ouders. Dat is achter de rug. „Nu hebben we honger!”

Honger is in deze Mac het sleutelwoord. Boxen met twintig McNuggets sieren de tafels. Chili Chicken-burgers, sommige jongens werken er twee achter elkaar weg. „Ja, ík moet er niet aan denken, zo vroeg”, zegt de toiletjuffrouw.

Met pinguïn of als dino in klimaatmars

„Eerst eten, dan shoppen, en dan weer eten, dat is het plan”, zegt Indra (19). Samen met Fleur, Kiki en Sasha van het Haagse Segbroek College, 5-havo, bedenkt ze waar ze zo heen gaan. Naar de Bershka, voor nieuwe schoenen, en de Snipes. Bijna de hele school is vrij. Ze gokken dat zo’n 40 procent ook echt is gaan betogen. „Sommigen nemen het echt wel serieus hoor”, zegt Indra. „Ja, Joris!” klinkt het. De rest is thuis, of hier. Indra kijkt verbaasd om zich heen. „Normaal zitten hier ’s ochtends alleen oude zwervers.”

11.30 uur

Beneden op de make-upafdeling van De Bijenkorf maakt een groepje meisjes een selfie in de spiegel. Ze zijn van het Maris College in Den Haag en hoefden alleen „een geel briefje” in te leveren voor een vrije dag.

Op de eerste, bij de herenafdeling, dwalen groepjes jongens langs de rekken met truitjes van Armani en Levi’s. Thijs, Marnix en Daan van het Maerlant-Lyceum in Den Haag komen net van de Mac en lopen wat zoekend rond. Ze zijn er wel langs gefietst, het Malieveld, maar vonden het veel te druk. „En je werd óveral gefilmd.” Meedoen vinden ze ook een beetje hypocriet. Daan: „Mijn ouders hadden gezegd: spijbelen oké, maar zolang je zelf niets voor het milieu doet, moet je nu ook niet doen alsof.” In de klas van Thijs, 3-vwo, gingen 16 van de 23 leerlingen spijbelen voor het klimaat. „Die andere zeven mochten niet van hun ouders.” Van de zestien doen er volgens hem nu drie mee aan de betoging. Zelf gaan ze zo weer naar huis, zegt Marnix. „Friet eten en gamen.”

12.00 uur

Aquaman, die wil ik wel zien!” „Of Glass, maar dan moet je 16+ zijn.” „Of Creed 2, maar die draait zeker alleen in de avond.” Joost, Marien, Tijn en Enrique van het Grotius College in Delft, allen vijftien jaar, staan voor de filmladder in de Pathé op de Spuimarkt. De klimaatmars is nog in volle gang, maar zij zijn halverwege afgeslagen, een zijstraatje in. De sfeer was best goed, zeggen ze, en ze vinden het best belangrijk dat er iets gebeurt, „anders sterven al die dieren uit”. Maar ze waren er „wel klaar mee”. Joost: „En dit was een makkelijke kans voor een dagje Den Haag.”